De Heer uw God is Eén

 

Hieronder vind je de vertaling van hoofdstuk 5 van het boek Missional Essentials, het is niet de outline van de preek. 

Hoofdstuk 5: Hoor o kerk.

Eén Heer, Eén leven

In deze les

Reflectie op les 4:             Volg Gods Agenda, Het Koninkrijk leven

Centrale thema:               Ons hele leven geven aan God

Bijbelse reflectie:              Deuteronomium 6:1-9;Marcus 12:29-31; Romeinen 12:1-2

Lezen:                              Heer over alles

Leesreflectie:                   De belijdenis leven

Missionaire actie:            Het zien van en reageren op Gods missionaire werk

 

Reflectie: les 4: Volg Gods agenda

1.       Deel kort hoe je de missionaire opdracht van vorige week hebt toegepast in je leven. Hoe heeft het je dagelijkse routine van de afgelopen week beïnvloed en veranderd?

2.       Hoe zie je Gods werk als middelpunt van de missionaire opdracht? Wat heb je geleerd over het handelen van God?

3.       Wat heb je over jezelf geleerd? Wat zou je een volgende keer anders doen?

4.       Hoe sta je tegenover de andere verhalen die in de groep zijn verteld?

 

Geef je hele leven aan God.

Het leven in de ontwikkelde wereld van de 21ste eeuw gaat gepaard met unieke uitdagingen.  Routine taken en klusjes worden aanzienlijk makkelijker door de moderne gemakken en technologie. Maar dit gaat ook gepaard met een levensstijl die losgekoppeld is van de mensen om ons heen. Voor het grootste deel is ons leven zo ver in hokjes opgedeeld dat we door het leven gaan met een gebrek aan integratie. We hebben het over ons werkleven, vrije tijd, gezinsleven en ons geestelijk leven. Voor velen resulteert dit in een gefragmenteerd leven.

1.       Denk na over de mensen met wie je in je verschillende onderdelen van je leven mee om gaat – thuis, werk, spelen, kerk, winkelen, etc. Hoe geïntegreerd is je leven?

2.       Wat betekend voor jou de zin, “ De Heer uw God is één God”?

3.       Deel  je gedachtes over het concept van heilige- en seculiere plaatsen.

 

Lees Deuteronomium 6:1-9, Markus 12:29-31 en Romeinen 12:1-2

1.       Lees Deuteronomium 6:1-9 en Markus 12:29-31.
Als je hier over na denkt, kun je dan benoemen op welke wijze je God trouw hebt liefgehad met je hele hart, je hele ziel en je hele kracht? Op welke manier heb je nog iets achter gehouden?

2.       Wie zijn de mensen aan wie je in de verschillende gebieden van je leven niet volledig je hele hart, ziel en kracht hebt gegeven?

3.       Welke afgoden in je leven verhinderen je om volledig van God te houden en ook van anderen te houden met je hele leven?

4.       Lees Romeinen 12:1-2.

Als aanbidding inderdaad betekent dat je je hele leven terug geeft aan God, welke verandering zou dat betekenen in je huidige leven? Hoe kun je dagelijks je leven aan God terug geven? Lees Romeinen 12:1-2  eens in de Bijbel in Gewone Taal en denk na over dit perspectief.

 

Heer over alles.

Onze cultuur is totaal anders dan die van het publiek wat aan de voeten van Jezus zat. Zijn toehoorders waren niet samen gesteld Westerse mensen uit de 21ste eeuw die vooral een rationele een wetenschappelijk georiënteerde maatschappij vertegenwoordigen. De oude oosterse mensen waren diep spiritueel met een voortdurend besef voor de heilige, mystieke en zelfs magische wereld. Hun cultuur was gevuld met goden en halfgoden. Ze hadden een pluralistisch perspectief. Bijna elk onderdeel van het leven had een god die daar over regeerde. Er was de god van het bos, de god van de familie, de god van de rivier, de god van de oogst etc. Elke god werd gevreesd en er moest regelmatig onderhandeld worden met de god en men diende hem tevreden te houden.

Het was in deze cultuur dat de lokale geleerden op Jezus afstapten om hem te vragen wat het meest belangrijke gebod was (Markus 12:29-31). Stel je voor! Deze kerel wilde alle geboden uit het Oude Testament terug brengen tot één kern gebod. Hoe was dit mogelijk? Had Yahweh niet elk gebod zelf gedicteerd? Ze waren allemaal belangrijk. Elk voorschrift kwam van Gods lippen. Hoe kon dan één gebod boven de rest staan?

Door het hele evangelie zie je dat wanneer Jezus een vraag gesteld krijgt, hij dit beantwoordt met een wedervraag of zelfs een gelijkenis. Dit was een typisch rabbijnse methode van lesgeven. Maar in deze gebeurtenis wijkt hij af van zijn gewoonlijke manier van reageren. Jezus beantwoordt niet alleen de vraag; hij doet dit snel en eenvoudig.

Het zou niet onredelijk zijn om te verwachten dat Jezus op zijn gebruikelijk wijze zou reageren, met het stellen van een prikkelende wedervraag. Het is makkelijk je voor te stellen dat Jezus zou zeggen: Kijk naar de velden, de bergen; kijk naar de meren die krioelen van vissen en allerlei andere dieren. Wat is het meest belangrijk van dit alles van wat door God is geschapen? Christus had kunnen zeggen, Elk gebod komt voort uit Gods adem, en er is er niet één meer of minder belangrijk dan de rest. Maar Jezus antwoorde direct en zonder aarzeling. En hij ging verder; hij gaf de kerel ‘twee-voor-de-prijs-van- één’; Jezus gaf de geleerde het aller belangrijkste gebod én tweede belangrijkste gebod.

29 Jezus antwoordde: ‘Het voornaamste is: “Luister, Israël! De Heer, onze God, is de enige Heer; 30 heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht.” 31 Het op een na belangrijkste is dit: “Heb uw naaste lief als uzelf.” Er zijn geen geboden belangrijker dan deze.’ (Marcus 12:19-31 NBV)

Luister!

Het gebod waarvan Jezus zegt dat het meest belangrijke gebod is, staat bekend als Shema, wat “Hoor” betekent. Wat we moeten horen is dat er geen menigte van goden is (polytheïsme). De implicatie is dat er één God is die Heer is over ons hele leven. Er is niets dat verder reikt dan zijn aanspraak en macht. Dit idee vernietigt het concept van heilige en seculiere delen in ons leven (dualisme). Onze God is een God van de slaapkamer tot directiekamer, van werkplaats tot speelplaats, van woonkamer tot schoollokaal en alle plekken daar tussen in. Missie experts Michael Frost en Alan Hirsch geven beknopt commentaar op de Shema;

Deuteronomium 6:4 Is de aanspraak van Yahweh die in gaat tegen de concurrerende aanspraak van de velen andere goden in het polyreligieuze milieu van deze tijd. Het is de oproep tot loyaliteit van de mensen. De uitspraak is hiermee meer een aanval op de heidense religies van polytheïsme dan een uitspraak over het “ethische monotheïsme” van de latere speculatieve theologen. De uitspraak heeft directe concrete implicaties. Het is een oproep voor de Israëlieten om hun leven te onderwerpen aan de heerschappij van één God en niet onder de tirannie van vele goden. In andere woorden, het is een praktische oproep om je leven niet te leiden alsof er een afzonderlijke god is voor elk onderdeel van het leven – een god van het veld, een god van de rivier, een god van de vruchtbaarheid, een god van de zon, enzovoorts.

Judaïsme verkondigt luid dat er maar één God is die Heer is over elk aspect van het leven. Opnieuw komt hier de concrete en praktische aard van het Hebreeuwse denken naar voren. Polytheïsten kunnen het leven opsplitsen en het verdelen over vele machten. Maar zoals Maurice Friedman terecht opmerkt, “In de Israëlitische wereld onderscheid de man die gelooft van de ‘heiden, niet alleen door een spirituele kijk op de Godheid, maar door de exclusiviteit van zijn relatie met God, en doordat hij alle zaken aan Hem refereert”. Monotheïsten (eigenlijk, Bijbelse gelovigen)hebben maar één referentie punt. Het is de Bijbelse wijze van denken: concreet en praktisch, in tegenstelling tot theoretisch en speculatief. De implicaties zijn ver strekkend, niet een simpele theologie, maar een praktische missie. Het opnieuw Hebreeuws maken van het Christendom is werkelijk essentieel voor de groei van de missionaire-‘mensgeworden’ (missional-incarnational) kerk.

De oproep om ons leven als geheel onder heerschappij te plaatsen (door de rabbijnen yichud genoemd) heeft werkelijk radicale implicaties voor ons vandaag gezien onze worsteling om een nieuw fundament te vinden voor ons discipelschap. Bijbelse Monotheïsme betekent dat we niet kunnen leven alsof er een ‘god’ is voor de kerk, een andere god voor de politiek, een andere voor je economische leven en weer een andere god voor thuis. Nee, het hele leven, elk aspect ervan, elke dimensie, moet worden geplaatst en verenigd onder de één God, Yahweh. In dit licht is de Shema exclusief voor God en creëert het een directe vraag over de rol van afgoden in het leven van de gelovige. In de eerste, en oorspronkelijke, betekenis heeft dit dus niets te maken met de ‘Eeuwigheid van God’.

Vooral in een cultuur als de onze, waar doorgaans een tekort is aan integratie tussen de verschillende gebieden van het leven, kan het belang en het begrip van handelen naar de waarheid van de Shema  niet genoeg worden benadrukt. Onze maatschappij heeft een gebrek aan verbinding tussen de mensen en plaatsen van die onze levensstijl bepalen. De mensen waar we mee werken zijn niet dezelfde mensen die we zien in ons favoriete café. De mensen van de sportschool zijn niet dezelfde mensen die we in de supermarkt tegen het lijf lopen. Geen van deze mensen is lid van onze lokale kerk.

Er zijn maar één of twee soorten plaatsen die de meeste mensen, zowel Christenen als niet-Christenen, als heilig beschouwen. Dit zijn de formele plaatsen voor aanbidding – kerk, synagogen en moskeeën- en ons thuis. Alle overige plaatsten bestempelen we als seculier territorium. Als je het Christenen vraagt, zullen de meeste je antwoorden dat ze de plekken waar ze werken, recreëren, leren en handel drijven zien als seculiere plaatsen.

 

Heer over alles

Seculier betekend per definitie “niet heilig” en “verwijderd van God”. Theologen noemen dit idee dualisme, Een zeer gevaarlijk concept dat niet alleen God belemmert, maar ook de missie beperkt. Het onderbewuste resultaat van een dualistische onderverdeling is dat de meeste Christenen geloof opdelen in de twee heilige kaders ‘kerk’ en ‘huis’. Vanuit deze achtergrond beoordelen we mensen in verschillende omstandigheden op dezelfde manier. Vooral in de evangelische kringen worden de mensen die zich in de seculiere plaatsen bevinden, bestempeld als “zij” in de vorm van “wij” versus “zij”, een waan die onderdeel is geworden van de scheiding ‘heilig-seculier’.

Met de Shema zegt Jezus dat alle dimensies van ons leven onder zijn zorg,  blijdschap en liefde vallen. God breekt uit de glas-in-lood doos van de kerk en begeeft zich naar elk aspect van de samenleving. Wij-degene die gevuld zijn met de Heilige Geest- moeten het hele leven zien als aanbidding en verkondiging. Dit idee wordt geïllustreerd in de legendarische film, Chariots of Fire, waarin Erik Liddell zegt, “Ik geloof dat God me met een doel heeft gemaakt, maar hij heeft me ook snel heeft gemaakt. Als ik ren voel ik Zijn plezier.”

Als we streven naar Shema (het horen) onderkennen we daarmee dat God werkt door onze hele dagelijkse routine. Door te begrijpen dat God overal is ons streven gebroken mensen te verlossen en te herstellen en daarmee ook de gebrokenheid de schepping, krijgt ons leven een nieuwe –geestelijke betekenis. Henry Nouwen zegt:

“Er is een sterke neiging om ons geestelijke leven te zien als een leven wat pas begint als we bepaalde gevoelens of inzichten krijgen. Het probleem is niet hoe we het geestelijke leven moet starten, maar dat we moeten ontdekken waar in werking is. Wij handelen vanuit de wetenschap dat God werkt in de wereld, in de levens van de individuen en in gemeenschappen. God is hier nu al mee bezig. Het wegsnijden en beeldhouwen is nu al bezig, of we ons er nu van bewust zijn of niet. Onze taak is om te herkennen dat het inderdaad God is die handelt en dat wij nu al betrokken zijn in het geestelijke leven.

De scheiding ‘heilig- seculier’ als mindset of paradigma heeft een enorme implicatie voor het leven van de Christen. Als we vanuit dit misleidende geloof leven, houden we God buiten de deur van ons dagelijkse leven. Maar als we zoeken naar God in ons dagelijkse gang van zaken, als we geloven dat de Heer bezig is om zijn Koninkrijk hier op aarde te stichten, dan horen we iets en zien we dingen die we op voorhand misschien nooit hebben gezien.

Voor de Christelijke zakenman of zakenvrouw betekent dit dat de uitspraak, “dit hoort nu eenmaal bij het zaken doen” niet langer acceptabel is als excuus voor louche overeenkomsten waarin we soms zelfs andere mensen in een faillissement helpen onder het mom van “dit is niet een ethische kwestie, dit hoort nu eenmaal bij zaken doen”.  Het doorgronden van Shema betekent dat we inzien dat God net zo betrokken is bij deze zakelijke overeenkomst als op zondagmorgen bij de lofprijs en aanbidding.

Het begrip dat God één Heer is over alle dingen en schepsels, helpt ons om gespitst te zijn om zijn stem te horen in elke situatie. Hij is de Heer van het café, de sportschool, werk, de busreis, het ‘fastfood restaurant, de buurt….alles en overal. De apostel Paul zei, “Alles is uit hem ontstaan, alles is door hem geschapen,” (Rom 11:36 NBV). In het volgende vers vervolgt hij,

12 1 Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u. 2 U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is. (Rom 12:1-2NBV)

De Engelse tekst is gehaald uit The Message

 

Paulus doet een beroep op ons om onze hele wereld te offeren aan God in aanbidding. Hij baseert dit op het feit dat God macht heeft over alles en elke situatie. Hij is Heer over elke dimensie van ons leven. Aangezien God één is zijn we verplicht om elk aspect van ons leven, gemeenschappelijk en individueel onder God, Yaweh te stellen.

De Shema is een van de meest praktische katalyserende gedeeltes uit de bijbel. Geen wonder dat Jezus dit het belangrijkste gebod noemt van alle geboden. Het roept ons op om onze gedachten, harten en lichamen over te geven aan de heerschappij van Jezus. We hebben de scheiding van heilig-seculier geëlimineerd uit ons concept van God en leven in een geheel. Hierdoor is God is niet langer alleen betrokken bij onze geestelijke levensdimensie, maar het hele leven.

Dit is de hoeksteen van de Bijbelse wereldvisie. We geven ons hele leven aan God. Niets valt hier buiten. Als de hele wereld, inclusief onze nabije omgeving, en alles wat daarbij hoort echt van God is, dan is er geen deel van mijn leven wat niet onderdeel uitmaakt bij zijn heerschappij.

Het is heel goed mogelijk om een belijdend monotheïst te zijn (geloof in één God), en praktisch te leven als een polytheïst (geloof in meerdere goden). Jezus te belijden als Heer betekent dat we trouw zijn aan Hem in elk aspect van ons leven, inclusief seksualiteit, ons consumentengedrag, als buren, collega’s en vrienden. We hebben één leven onder één God.

 

De belijdenis leven.

1.       Had je al eens nagedacht over alle verschillende onderdelen van je leven voordat je de les van deze week had gelezen?

2.       In hoeverre beschouwde je tot op vandaag je leven vanuit het perspectief van de scheiding heilig-seculier?

3.       Wat was je basisbegrip van het concept aanbidding voordat je deze les las? In hoe verre heeft deze sessie dit begrip van aanbidding opnieuw gevormd?

4.       Denk een moment na over je leven. Denk na over de mensen en gebeurtenissen die je normale levensritme bepalen. Waar leef je echt? Wie zijn de mensen waar je veel mee om gaat, en de plaatsen waar je vaak te vinden bent? Denk na over deze plaatsen.

 

Supermarkt

Sportschool of the Golfbaan

School

Café

Kerk

Werk

Bank

Garage

Kapper

5.       In Romeinen 12:1-2 staat “ Neem je alledaagse leven, het normale leven- je slapen, eten, werk en  vrije tijd – en plaats het voor God als een offer.” Bespreek hoe dit je perspectief op het dagelijkse leven kan bepalen.

 

Zien en reageren op Gods missionaire werk.

1.       Bedenk hoe je deze week praktisch vorm gaat geven aan je liefde voor God, in je hart (je diepste passie), je ziel (gedachten) en je kracht (lichaam). Geef jezelf een dagelijkse opdracht voor elk gebied zoals gebed (hart), lezen (gedachten) en iemand dienen (kracht).

2.       Welk offer van aanbidding geef je deze week aan God gebaseerd op Romeinen 12:1-2

3.       Neem de tijd om Shema te overdenken en vraag God hoe je trouw Hem kan liefhebben en daarbij ook je buren/naasten.

4.       Wat heb je vandaag ervaren toen je geoefend hebt om je liefde voor God tot uiting te brengen in je hart, je ziel en je kracht?