Harnas van de Gerechtigheid

Deel 3 van de serie “Wapenuitrusting van God”.  
Chris preekt over het harnas van de gerechtigheid. 

 

  ‘En bekleed met het borstharnas van de gerechtigheid’ (Efeze 6:14)                 1 juni 2014

 

Serie Wapenrusting van God. Preek Emmanuel: we zitten in een geestelijke oorlog, een oorlog die uiteindelijk gaat tussen het koninkrijk van God en het koninkrijk van de duivel.

De wereld vraagt zich af in hoeverre de geestelijke wereld bestaat. Vertel voorbeeld ‘vloek over Benfica’. Het principe is: ‘Mensen twijfelen over de vraag: is alles wat we zien ook werkelijk alles of is er meer?’ De bijbel is daar duidelijk over en spreekt zelfs van een oorlog, een geestelijke strijd, tussen twee machten: God en de duivel. We noemen het geestelijk, niet omdat het vaag is, maar omdat we de machten niet zien (niemand van ons heeft ooit God of de duivel gezien?). Uit Efeze 6 blijkt dat satan ons op listige wijze en op vele manieren ons probeert te beïnvloeden en uiteindelijk te misleiden. Paulus roept ons op ons daartegen te wapenen met de geestelijke wapenrusting. Teun sprak vorige week over de gordel van de waarheid met de uitdagende vraag: is Jezus voor de waarheid? Het tweede is het ‘borstharnas der gerechtigheid’.

 

Tonen plaatje borstharnas

 

Borstharnas van de gerechtigheid

 

(Post)moderne visies spreken bij het borstharnas over bescherming van het hart, doelend op je gevoelens en emoties (lees evt voorbeeld voor). Dit kan niet de bedoeling zijn. Een Romein droeg een borstharnas om zijn leven te beschermen. Een zwaard of speer op je hart of longen gericht betekende je dood. Het borstharnas beschermde je hiertegen. De beste vergelijking naar nu is een kogelvrij vest: bescherming van je leven, niet van je gevoelens of emoties. Wanneer Paulus spreekt over ‘borstharnas van de gerechtigheid’ spreekt hij over bescherming van ons leven en niet over onze gevoelens/emoties.

 

Borstharnas is ter bescherming van je leven en dit betekent dat gerechtigheid dus iets zegt over ‘leven of dood’!

 

Wat is gerechtigheid/rechtvaardiging?

Gerechtigheid is een moeilijk woord. Het laat zich wellicht goed uitleggen aan het tegenovergestelde, namelijk ‘onrecht’. De kreet, die je vaak hoort: ‘De wereld is vol onrecht’. Voorbeelden van afgelopen weken: kinderprostitutie in Brazilië, verkrachting en moord van twee tienermeisjes India, verschillen tussen rijkdom en armoede (Syrië), seksueel misbruik in NL. Ook wij maken ons schuldig aan oneerlijke behandeling: overgeïrriteerd reageren op kinderen of je werk, vul zelf maar in. Onrecht betekent zoiets als ‘oneerlijke behandeling’, waaruit volgt: gerechtigheid = ‘eerlijke behandeling’.

 

We zeggen: ‘de wereld is vol onrecht’, waarmee we dus ook zeggen ‘wij – de mensen – zitten vol onrecht’. De bijbel noemt dat zonde. We geven elkaar en God dikwijls een oneerlijke behandeling, niemand uitgesloten. Zo zijn wij mensen en daartegenover staat God.

God zelf is niet zo. Hij kent geen zonde in zichzelf en kan er ook niet mee omgaan. Dit is hét probleem tussen God en mensen: God is goed en wij niet. En die kloof is niet te overbruggen. God kan niet omgaan met zonde, dus ook niet met zondige mensen. Het gevolg is dat we nooit één kunnen zijn met God. De bijbel noemt dat dood, zie Rom 3:21 ‘Het loon van de zonde is dood’. Dood betekent in bijbelse zin ‘niet in meer in de aanwezigheid van God kunnen verkeren’. Die consequentie geldt voor ons allemaal, want iedereen is zondig. God zou er dus recht aan doen o.b.v. ons gedrag te besluiten: ‘Ik wil niet met jullie samen leven’. Dat zou een eerlijke behandeling zijn.

 

Dood betekent geestelijk ‘niet in Gods aanwezigheid zijn’. Het tegenovergestelde is leven (zie: eeuwig leven > ‘onmiddellijk bij God zijn’). Terug naar het borstharnas van de gerechtigheid: is een kwestie van leven en dood, van in Gods aanwezigheid zijn (hemels) of niet in Gods aanwezigheid zijn (hel).

 

Jezus

Slechts één mens voldeed hier wel aan en dat was Jezus: de man zonder zonde, de man zonder onrecht. Op basis van zijn gedrag was het rechtvaardig, een eerlijke behandeling, dat Hij in Gods aanwezigheid mag zijn en dat doet Hij dus ook, zie Hemelvaart: Jezus is teruggegaan naar zijn Vader, als Rechter en Koning en zal daar voor altijd blijven (dat is Leven). Koning > de baas, Rechter > degene die oordeelt.

 

 

 

 

Inzet van de geestelijke strijd tussen God en satan

Het grote contrast m.b.t. mensen wat betreft Koninkrijk van God en koninkrijk van de duivel is dit: God wil niet dat mensen verloren gaan, satan wil niets liever dat mensen verloren gaan.God wil dat mensen in Zijn aanwezigheid zijn, de duivel wil dat juist niet.

 

Werkwijze God

De wijze waarop God zijn doel bereikt is bij de meesten bekend: Jezus, de man die juist volledig goed was en op grond van zijn gedrag in de aanwezigheid van God mocht verkeren, droeg het gevolg van onze zonde: Hij verkeerde niet in de aanwezigheid van God. Zie de laatste woorden volgens Mattheüs en Marcus: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’. Wanneer je gelooft dat Jezus al in jouw plaats door God verlaten is, is een gezegend mens. Niets kan je dan nog scheiden van de liefde van God. God wil niet dat mensen verloren gaan.

 

Werkwijze satan

De tactiek, die satan hierbij uitoefent is dat hij kijkt naar jouw leven, je zonden bij elkaar rapen, je daarmee ontmoedigen en deze bak met zonden voor God neerleggen en je aanklagen: ‘Zie God, deze Chris is vies van zonde, hij is het niet waard om in uw aanwezigheid te zijn.’ Het zou rechtvaardig zijn als God zou zeggen: ‘Ja, satan, op basis van zijn leven, is hij het niet waard in Mijn aanwezigheid te zijn.

 

Een voorbeeld van wat ik nu beschrijf, lezen we in Zacharia 3.

 

Lezen Zacharia 3:1-5: inkijkje in de geestelijke strijd

Jozua, de hogepriester, was in zijn tijd de bemiddelaar tussen God en mensen. Maar we lezen hier dat deze Jozua vuile kleren aan had, dwz hij was ‘zwart van zonde’. Satan staat er naast en klaagt Jozua aan. Principe: de macht van de duivel is zich continu te beroepen op onze zonden. Dat is zijn recht en onze zonden zijn voedsel voor hem. En wij (Jozua) staan erbij en kijken ernaar.

Kernpunten:

A)     Satan klaagt ons aan, hij beroept zich op onze zonden.

B)      Het zou rechtvaardig zijn als God Jozua zou veroordelen o.b.v. zijn gedrag. Oordeel is dood = niet verkeren in aanwezigheid van God.

C)      De Engel van de Heer (Jezus) grijpt in: status Jozua verandert van zondaar tot feestvarken (heilige). Dus niet van zondaar tot neutraal! Zo redeneren wij: ik vergeef het je, het is goed zo, we beginnen weer opnieuw. Dit gaat een stapje verder: We zij niet neutraal, maar worden behandeld zoals Jezus behandeld wordt: feestkleren aan. God is vol liefde voor Jezus, zo ook voor ons ‘die in Jezus zijn’. Beseffen we de impact hiervan?!

D)     Het gevolg van ingrijpen van Jezus is leven = in Gods nabijheid verkeren.

 

Samenvattend

Grudem: “Rechtvaardiging is

1)      een onmiddellijke wettelijke handeling van God, waarin Hij onze zonden als vergeven beschouwd en

2)      de gerechtigheid van Christus aan ons toebedeelt en

3)      daarom (vanwege 1 en 2 ) ons als juist of moreel rechtvaardig verklaart.”

 

Rechtvaardiging is volledig het werk van God/Jezus. Geloof dat dankzij Jezus je te allen tijde in Gods aanwezigheid mag verkeren, dat is borstharnas van de gerechtigheid. Dat is leven. En natuurlijk doet dat wat met je emoties en gevoelens, maar de kern is: borstharnas aantrekken = leven/bij God zijn, niet aantrekken = dood/niet bij God zijn.

 

Borstharnas van de gerechtigheid in de praktijk

 

Hoe gebruiken we het borstharnas is het dagelijks leven? Terug naar Efeze 6, de wapenrusting. Uit het tekstgedeelte wordt duidelijk dat satan het op ons gemunt heeft, hij wil ons op listige manier verleiden en ons juist bij God weg trekken. Drie keer zegt Paulus: ‘Houd dan stand’ . Standhouden is alleen nodig wanneer je wordt aangevallen. En dat worden wij: door satan, door ons eigen vlees, door alles in de wereld waarmee we beïnvloed worden (zie preek Teun).

De les van de gordel is: Jezus is de Waarheid, vertrouw op Hem. De les van het borstharnas is: geloof dat dankzij Jezus jij altijd goed genoeg bent om in Gods aanwezigheid te zijn en te blijven. Ongeacht je fouten en tekortkomingen in dit leven.

 

 

Hoe trek je het ‘harnas van de gerechtigheid’ aan? Twee toepassingen.

 

Uitgangspunt: Rechtvaardiging is volledig het werk van God. Je kunt er dus niets aan toevoegen, niets aan afdoen. Geloof is voldoende. Dit haalt de druk van de ketel.

 

1.Beken zonde, bagatelliseer het niet.

Dit klinkt wellicht tegenstrijdig, maar het is de meest genadevolle manier om met tekortkomingen om te gaan. Maar we maken het ons zo vaak moeilijk.

Voorbeeld 1: je bent ongeduldig en daar baal je van. Effecten van je ongeduld zijn soms vervelend: je wordt boos, niet vriendelijk, je verliest je zelfbeheersing, etc. Je deelt dit met een vriend of man/vrouw. En als vriend/partner weet je dat dit een zwak punt is van die persoon. Hoe ga je hier mee om als vriend/partner? Vaak zegt men: ‘het is begrijpelijk, je kinderen zijn ook zo moeilijk, je bent moe, etc.’ Je wordt een goed gevoel aangepraat, maar ergens in je achterhoofd blijf je jezelf beklagen. Satan maakt hier misbruik van: die fluistert je dat nog een keer toe, klaagt je aan bij God (zoals Hosea) en hij doet dat terecht. Waarom niet reageren als vriend/partner: ‘Het was inderdaad niet goed wat je deed, maar je weet het: belijd je zonde. God is getrouw en rechtvaardig, Hij vergeeft je je zonde en reinigt je van alle ongerechtigheid (1 Joh 1). Binnen de kerk kun je elkaar hier ook goed mee helpen!

 

Voorbeeld 2: scheidingen. Zeker gescheiden christenen voelen zich dikwijls veroordeeld. ‘De Kerk’ is goed geweest in het benadrukken van het zondige hiervan. Anderen tonen alleen maar empathie: het is begrijpelijk, het was een moeilijke man, jullie verschillen te veel, etc. Hoe begripvol het ook is, een gescheiden persoon voelt zich in de kern toch vaak schuldig. De combinatie van beide benaderingen is de juiste: elke scheiding is zonde (zie de betekenis van het huwelijk: de onwrikbare relatie tussen God en de Kerk). Maar God zegt: wie z’n zonde belijdt, God is getrouw en rechtvaardig, etc. Vergelijk Jezus: de vrouw, die overspel pleegde. Uit het hele verhaal blijkt de empathie van Jezus voor deze vrouw. En zijn reactie is (ik draai de volgorde om): zondig niet weer, ga naar je huis (je eerste man) en ik veroordeel je niet.

 

Principe: je zonde belijden en je beroepen op Gods vergeving door Jezus, dat is het in de praktijk ‘aantrekken van het borstharnas van de gerechtigheid’. Dat resulteert in leven: ik mag tot God benaderen, ik blijf welkom, ook ondanks mijn fouten en tekortkomingen. Op deze manier verzet je je tegen satan, hij heeft geen poot meer om op te staan.

 

Christenen zouden geen moeite moeten hebben met het belijden van zonden. Het belijden van zonden is de meest genadevolle manier om met tekortkomingen om te gaan.

Vraag: een goede graadmeter om te kijken of je het borstharnas aan hebt is je de vraag te stellen: Hoe makkelijk geef ik fouten toe? Doe je dat of hebben gevoelens van schuld en schaamte toch vaak de overhand?

 

2. ‘Rechtvaardiging door geloof in Jezus’ is geen reparatie van binnenuit (arts), maar is een oordeel over ons (rechter).

Een arts maakt je van binnenuit beter. Vertel voorbeeld wortelpuntbehandeling. Een arts repareert mijn kwaal, maar het is absoluut geen garantie dat het nooit meer terugkomt. Ik leef in een gebroken lichaam.

 

Een rechter geeft een oordeel en zijn oordeel is bindend, ook al is het ogenschijnlijk onlogisch en onterecht. Je kunt daar zelf niets aan veranderen. Kernpunt is: rechtvaardiging zorgt er niet voor dat je een beter mens wordt!

Hoe ga je hier mee om? Wanneer je voor de 14e keer je geduld verliest, terwijl je je hebt voorgenomen je hierin te verbeteren? Als de gedachte erin sluipt dat God vanwege je herhaaldelijk falen je minder waardeert, dan heb je het harnas nog niet stevig om je lichaam.

Natuurlijk verlangt God ernaar dat we als mensen meer op Jezus gaan lijken, maar dat staat compleet los van rechtvaardiging. In de profetie van Zacharias over Hosea komt het mooi naar voren: Hosea doet helemaal niets! Hij zegt niets, hij doet niets, satan en God zijn in gesprek en het is duidelijk wie de status va Hosea bepaalt: God.

Verwar groei niet met rechtvaardiging!

 

Kortom: Borstharnas van de gerechtigheid houd je als christen in leven. Jezus is in jouw plaats verlaten/gescheiden geweest van God, dat was de straf en het gevolg van zonde. Wij kunnen ongeacht welke tekortkomingen je ook hebt altijd tot God naderen, “want er is geen veroordeling voor hen, die in Christus Jezus zijn.” Satan probeert je van dit leven weg te trekken, o.a. door andere waarheden te verkondigen. Maar houd stand! Trek ook het borstharnas aan!