Het Complot

Om iets van het komende Paasfeest te begrijpen en als voorbereiding op de Prekenserie in april (de passie van Jezus) spreekt Joop over het wonder van Pasen in het licht van Gods herstelplan; het complot.

Lezen: Matth. 21:1-11; 26:1-5.

Inleiding:

Palmpasen, de eerste gebeurtenis van de goede week, de week die eindigt met Pasen, de Opstanding van Jezus.

 

 

1.     Waarom Palmpasen?

Voorbereiding op de Goede Week. De lijdensweek wordt vooraf gegaan door de feestelijke intocht van Jezus in Jeruzalem

Betekenis rijdend op een ezel:
Zach. 9:9,10 spreekt over de ‘koning van Jeruzalem, wiens heerschappij zich zal uitstrekken tot de einden der aarde’. Dit is een duidelijke verwijzing naar de Messias.
In Bijbelse tijden kwam een vorst die vreedzame bedoelingen had op een ezel rijdend de stad binnen (de ezel was een symbool van vrede). De palmtakken, kleden e.d. waren een overwinningsteken van de koning (of edelman).
Jezus komt binnen om duidelijk te maken dat Hij vrede komt maken, tussen God en mens.

Reactie van het volk:
Hosanna’ is een interessant woord. We vinden het terug in de Griekse vertaling van Psalm 118:25. In onze Bijbels staat er ‘Geef toch heil’. Ofwel: Geef toch hulp. Red ons. In Jezus’ dagen was het ook een jubelroep van verlossing, van daadwerkelijke hulp, die God gaf.
‘Gezegend Hij die komt in de naam des Heren’, komt ook uit Psalm 118 (v.26).

De ‘Zoon van David’ laat zien hoe men Jezus zag. Als Koning en als Messias. Als Koning, omdat Hij een Zoon van koning David was, maar ook als Messias, omdat in het Oude Testament wordt gesproken over de Messias, als de Zoon van David, een Koning die voor eeuwig Koning zal zijn.

Citaat: ‘Wat een intocht. De menigte jubelt over Jezus. Ze roepen dat Hij de langverwachte Messias is. De mensen loven en prijzen Jezus. Ik probeer het mij voor te stellen hoe dit gegaan is. Er staat dat de hele stad in rep en roer, in beroering was. In Matteüs 27:51 wordt het woord voor beroering nog eens gebruikt. Hier staat dat de aarde beefde. De stad dreunde als het ware van het gejubel en geroep van de mensen. De mensen die Jezus niet konden zien of niet kenden, vroegen aan anderen: “Wie is dit?” Kan je je dat voorstellen? Het is één groot feest! De Messias is er!’

Echter, hetzelfde volk dat riep ‘hosanna’ riep nog geen week later ‘kruisig Hem’.

Hiermee wordt schrijnend duidelijk dat de mensen niet slechts een idee, een overtuiging of godsdienst nodig hebben, maar dat er in hun binnenste iets fundamenteels moet veranderen: ze moeten nieuwe scheppingen worden.

Dat kan alleen als de mensen weer hersteld wordt in de positie die hij had toen God hem creëerde. En dat herstel kan alleen plaatsvinden op initiatief van God.

Feitelijk smeedde God vanaf Genesis 3 een complot, dat Hij al voor de grondlegging der wereld bedacht had. En alles wat zich daarna afspeelt in de Bijbel wijst heen naar dat grootse plan. In de Bijbel staat niets op zichzelf.

Het zijn niet alleen de profeten of de psalmist (vgl. Ps 22, 118 etc.), maar ook de gebeurtenissen die daarheen wijzen: de roeping van Abraham, het offeren van Izaäk, de Uittocht uit Egypte, het Beloofde land binnengaan, de bouw van de tempel etc.

Daarom in Mattheüs ook steeds: ‘opdat vervuld zou worden…….’.

Voorbeeld van de voorbereiding van het complot: de grote feesten van Israel.

In Leviticus 23 en Deut. 16 geeft God aan de Israëlieten de opdracht om drie keer per jaar langdurig een groot feest te vieren.  Dit waren niet zomaar feesten, maar die pasten binnen het plan van God dat Hij in Genesis 3 aankondigde, om de wereld met Zichzelf te verzoenen.

Pasen – Pinksteren – Loofhuttenfeest. Geven alle drie een heenwijs naar Gods reddingsplan door Jezus.

Kerst komt niet voor, want Jezus kwam onopvallend, in obscuriteit. In die zin is het kerstfeest helemaal niet in lijn met de Bijbel.

Uiteraard moest Jezus geboren worden als mens als God Zijn plan tot volvoering wilde brengen. Maar de geboorte van Jezus was geen feest op zich: het was slechts de verborgen voorbereiding op wat komen ging: God in mensengedaante in het vlees gekomen om de verzoening met het menselijk ras tot stand te brengen (Joh. 1: 9-17). De evangelisten Marcus en Johannes noemen kerst zelfs helemaal niet! Maar alle evangelisten staan uitgebreid stil bij het sterven en de Opstanding van Jezus.

2.     De 3 grote feesten.

Het waren alle drie oogstfeesten, ze hadden allemaal te maken met het binnenhalen van de oogst. In Gods reddingsplan staat de oogst centraal: de oogst is de voleinding der wereld (Matth. 13:39; zie ook: Openb. 14:15,18).

 

1. Pasen (Pesach = voorbijgaan):

Het begin van de gersteoogst: de oogsttijd was aangebroken, lammetjes: het nieuwe leven kwam eraan.

Pasen is het feest van de uittocht, van de behoudenis door het bloed (het offer van een ander), de ongezuurde broden (Christus ons paaslam: ongezuurd) de wijding der eerstgeborenen (feest der eerstelingen).

Pesach begint met Seideravond, de maaltijd met ongezuurde broden, de bittere kruiden, de wijn en het Paaslam. Op deze Avond heeft Jezus het Avondmaal ingesteld en zei: ‘eet en drink….’. Hij was Zelf het Paaslam (1 Kor. 5:7), zelf het ongezuurde brood (rein zonder zonden) en at zelf de bittere kruiden.

 

2. Pinksteren (wekenfeest):

Feest van de zomeroogst. Het einde van de gersteoogst en het begin van de tarweoogst (vgl. het boek Ruth wordt gelezen).

Jezus zei (Joh. 16:7-11): ‘het is beter voor jullie dat Ik wegga (einde gersteoogst) dan kan Ik de trooster zenden’ (begin tarweoogst).

Pinksteren is 50 dagen of 7 weken (wekenfeest) na Pasen. ‘Zeven’ is het getal van de volheid, totaliteit (Pasen is in de 7e maand; Pinksteren is 7 x 7 weken later (vgl. Jubeljaar: 7 sabbatsjaren = 7e jaar, dan krijgt iedereen in het 50e jaar zijn bezittingen terug; een herstel, opnieuw beginnen).

De Israëlieten ontvingen de Wet op de Sinaï 7 weken na de Uittocht. De kerk ontving de Heilige Geest 7 weken na Pasen. Rom. 8:1,2: ‘Daarom is er nu geen veroordeling meer voor hen, die in Christus Jezus zijn.  Want de wet van de Geest van het leven heeft u in Christus Jezus vrijgemaakt, van de wet van de zonde en van de dood.

Wij zijn vrijgemaakt van de Wet, ‘wij verwachten door de Geest, uit het geloof de gerechtigheid’ (Gal. 5:5).

Het binnenhalen van de oogst markeert ook de start van de eindtijd: die is begonnen toen Jezus aan het kruis de overwinning heeft behaald en die eindigt als Jezus terugkomt als de komende Koning.

 

3. Loofhuttenfeest:

Dit was het laatste oogstfeest: de oogst was binnen en de druiven waren geperst. Dit feest duidt op de voleinding der tijden als de oogsttijd ten einde komt.

Mensen woonden in loofhutten ter symbolisering van hun tocht door de woestijn, waar ze geen vaste woonplaats hadden. De opdracht was om dit te vieren als ze aangekomen zouden zijn, als ze hun tijdelijke woning hadden verruild voor hun blijvende woning.

Vgl. Wij hebben een blijvende stad: het Nieuwe Jeruzalem, het volk van God dat voor eeuwig met Hem leeft (Hebr. 12:22).

Jezus:  ‘in het huis van mijn Vaders zijn vele woningen en Ik ga heen om u een plaats te bereiden’ (Joh. 14:2).

Het feest wordt op de achtste dag afgesloten met de waterceremonie. Symbool: wie dorst heeft, kome…. En Ik zal hem het water des levens geven (Joh. 7:37,38).

Zoals het Paasfeest het begin van de oogst markeerde (begin van de eindtijd), zo markeert het Loofhuttenfeest het einde van de oogsttijd en het definitief verblijf in ons nieuwe land.

 

3.     De Goede Week

Terug naar de gebeurtenissen rond Pasen: palmzondag, witte donderdag, Goede Vrijdag, stille zaterdag en tenslotte de slotapotheose Pasen: de Opstanding, de overwinning over de dood.

De komende week veel aandacht:

Matthäus Passion: aandacht op het lijden van Jezus in Gethsemané en tijdens de kruisiging (DWDD).

the Passion in Groningen: horizontaal, geromantiseerd verhaal.

Wat de M.P. En de Passion gemeen hebben, is dat ze benadrukken dat het hier gaat om de grootste gebeurtenis uit de wereldgeschiedenis ooit. Zonder te beseffen predikt zelfs de ‘wereld’ dit (vgl. Filip. 1:18: Christus wordt gepredikt).

 

De Goede Week is eigenlijk een ‘complotweek’. Er wordt op twee niveaus een complot gesmeed:

·        de Joden smeden een plan om van Jezus af te komen;

·        God ‘stuurt’ dit plan in Zijn groots complot om een volk van de zonde en dood te bevrijden.

De dood van Jezus was niet ‘per ongeluk’,  of een historische vergissing of slechts mensenwerk, maar een zorgvuldig uitgedacht plan van God.

Jezus: ‘hiervoorben ik in de wereld gekomen’ (Joh. 12:27). En: ‘Niemand neemt mijn leven, ik geef het zelf. Ik ben vrij om het te geven en om het weer terug te nemen’ (Joh. 10:18).

In de wereld (o.a. The Passion) wordt het lijdensverhaal voorgesteld als een oneerlijk complot van de gevestigde orde tegen een goedbedoelde wereldverbeteraar. Echter, dit was het vooropgezette plan van God om de grote menselijke fout van de zondeval weer te herstellen. Heel de Bijbel wijst daarheen. Al duizenden jaren voor Christus wordt zichtbaar gemaakt hoe God het bedoeld heeft. B.v. In de geschiedenis van de Exodus, de wetten van de Sinai, in de profeten, in de aanstelling van koning David.

Kortom, een groot complot. Echter, niet een menselijk complot, maar een Goddelijk complot bedacht binnen de drie-eenheid:

‘Toen zeide Ik: zie, hier ben Ik – in de boekrol staat van Mij geschreven – om uw wil, o God, te doen’ (Hebr. 10:7).

‘Maar het behaagde de HERE hem te verbrijzelen. Hij maakte hem ziek. Wanneer hij zichzelf ten schuldoffer gesteld zal hebben, zal hij nakomelingen zien en een lang leven hebben en het voornemen des HEREN zal door zijn hand voortgang hebben.’ (Jes. 53:10).

 

4.     Er was geen alternatief

In zijn preek ‘The Cup’ laat C.J.Mahaney zien dat het sterven van Jezus niet een door God gebruikte situatie is, om Zich met de mensen te verzoenen, maar dat dit de enige mogelijkheid tot herstel was, een vooropgezet plan van God.

Zie: 30:40 – 34:30 

God is rechtvaardig, Hij kan onze schuld (Hem verlaten) niet eenvoudig door de vingers zien. Zijn rechtvaardigheid eiste genoegdoening. Echter, er is niemand goed genoeg die de enorme schuld van de godverlating op zich kon nemen (vgl. de grote zonde in Jesaja en Jeremia is dat ze ‘Mij verlaten hebben’).

Er was maar één manier: dat God Zelf in een mensengedaante kwam (zonder zonde) om als Mens de straf van de mens op Zich te nemen.

Het ergste van de straf was niet het lichamelijk lijden (hoe erg ook’, maar het door God verlaten zijn. Dit is uniek, omdat God niemand verlaat.

 

(Laten zien: stukje uit the cup in Gethsémané: is there an alternative?)

 

Op het kruis op Golgotha (en al in de tuin) leed Jezus het leed dat wij verdiend hadden. Daar is het koraal uit de Matthäus Passion op gebaseerd: Gezang 43

‘Is dat, is dat mijn Koning?’

De veroorzaker van Jezus’ leed is niet God, maar de keus van de mens God te verlaten, tot op de dag van vandaag.

God in Zijn verlangen naar herstel (vader – kind) met de mens en vanuit Zijn genade, zag geen andere weg dan Zichzelf in de persoon van Zijn Zoon te offeren om Zijn gerechtigheid te voldoen en Zelf de terechte straf op Zich te nemen. Dit is uniek aan het Christendom.

 

Gezang 43

Is dat, is dat mijn Koning,
dat aller vaad’ren wens,
is dat, is dat zijn kroning?
Zie, zie, aanschouw de mens!
Moet Hij dat spotkleed dragen,
dat riet, die doornenkroon,
lijdt Hij die spot, die slagen,
Hij, God, uw eigen Zoon?

Ja, ik kost Hem die slagen,
die smarten en die hoon;
ik doe dat kleed Hem dragen,
dat riet, die doornenkroon;
ik sloeg Hem al die wonden,
voor mij moet Hij daar staan;
ik deed door mijne zonden,
Hem al die jamm’ren aan.

O Jezus, man van smarten,
Gij aller vaad’ren wens,
herinner aller harten
’t aandoenlijk: “Zie den mens!”
Laat mij toch nooit vergeten
die kroon, dat kleed, dat riet!
Dit trooste mijn geweten:
’t is al voor mij geschied!

Slot:

De lijdensweek en het Paasfeest hebben een hoog ‘emo-gehalte’, en daar is op zich niets mis mee (God heeft ook gevoel geschapen), maar als we spreken over de ‘passie’,  hebben we het niet slechts over het ‘lijden’ van Jezus, maar ook over God’s passie om de mensen met Zich te verzoenen. Daarvoor gaf Hij het meest ultieme dat Hij had: Zijn Zoon, Zichzelf. Daardoor, en niet door ons verdriet of onze bewogenheid, zijn wij gered van zonde en dood!