Hoe houd ik stand in een gevallen wereld? Deel 2

Preek van vorige week: Hoe houd ik stand in een gevallen wereld?

Leven gaat niet over rozen, ons mensenleven wordt gekenmerkt door zinloosheid, gebrokenheid, lijden…

Elke dag, zelfs de allermooiste dag, laat zien dat het leven niet volmaakt is.

 

Leven vergeleken met een lange reis.

1. Waar ga ik naar toe? 2. Wat kom ik tegen? 3. Wat moet er “in mijn rugzak”?

Om je reis succesvol af te leggen, moet je goed voorbereid op weg gaan.

6 G’s: Geloof, Genade, Geest, Gebed, Gods woord, Gemeente…

Conclusie: “God heeft ons geen rustige reis beloofd, maar wel een behouden aankomst”.

 

Vandaag borduren we verder op het thema van vorige week.

We maken kennis met een levensreiziger bij wie de “moed hem in de wandelschoenen is gezonken”…

In zijn rugzak heeft hij de “6 G’s”. Een van de “G’s” is “Gebed”.

We lezen uit Psalm 102…

 

Lees Psalm 102:1-12

 

+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+

 

Ik denk dat “vrolijk” een goede beschrijving is van wat deze psalm niet kenmerkt.

 

Met elke zin geeft de schrijver weer hoe hij (ik zeg voor het gemak hij, maar het kan ook zij zijn) zich voelt.

Gevoel (emotie) is een belangrijk kenmerk van deze Psalm, en ook van andere psalmen.

 

Vorige keer hebben we het gehad over dat we als christenen, wel eens de neiging hebben om de realiteit, de gebrokenheid van deze wereld te ontkennen.

We hebben gezien dat de Bijbel, en mensen in de Bijbel dat juist niet doen.

 

Behalve dat we op onze levensreis omstandigheden tegenkomen waardoor de gebrokenheid van de wereld zichtbaar is, hebben we ook te maken met gevoelens waardoor de gebrokenheid van de wereld zichtbaar wordt. Teleurstelling, verdriet, twijfel, angst, woede, boosheid, jaloezie, haat…

 

Hij is eerlijk over zijn GEVOEL.

Hij uit zijn GEVOEL in GEBED aan GOD. Hij doet zich niet beter voor dan hij is.

We zien GENADE in werking: erkennen dat je breekbaar bent en het zonder God niet redt!

 

Laten we afdalen in de dieptes van de gevoelens van deze psalmist…

Niet omdat ik jullie geen blije zondag gun, maar omdat ik geloof dat het ons kan helpen om stand te houden in een gevallen wereld…

 

Belangrijk om in gedachten te houden is dat we niet weten waarom deze persoon zich voelt zoals hij zich voelt.

Er wordt ons niet duidelijke een oorzaak of reden verteld. Het zou dus van alles kunnen zijn, maar ook niets!

Wat we wel weten: “dit is hoe ik mij VOEL!”

 

_+_+_+_

 

1. Veel Psalmen hebben in de aanhef de naam schrijver staan, bijv. een psalm van David.

Naam is belangrijk. Deel van onze identiteit, van “wie we zijn”.

De schrijver maakt zijn naam niet bekend, alleen: “gebed van een ongelukkige”.

Het is alsof de schrijver wil aangeven: “dit is mijn identiteit, dit is wie ik ben – Ongelukkige,

 

Ongelukkige die dreigt te bezwijken. Hij staat op het punt om op te geven.

 

Normaal gesproken, als je een klacht hebt dan “meld” je die bij de desbetreffende persoon of instantie.

Deze persoon “stort zijn klacht uit”, oftewel zijn ellende is groot: bakken vol ellende…

 

2. HEER, hoor mijn gebed,

laat mijn hulpkreet u bereiken. (Heb ik wel bereik, komt mijn bericht door?)

3 Verberg uw gelaat niet voor mij,

nu ik in nood verkeer.

[Luister naar mij],

antwoord mij haastig nu ik roep.

 

Heb je dat wel eens, dat je je afvraagt: Is God er wel? Heb ik wel bereik? Komt mijn bericht wel door? Hoort hij mij? Luistert hij ook?

Twijfel, onzekerheid, angst

 

3. Niet alleen zijn humeur lijdt onder deze gevoelens, maar ook zijn lichaam.

Met een beetje inlegkunde kunnen we verschillende ernstige psychosomatische aandoeningen herkennen.

 

4 Mijn dagen vervliegen als rook, (vluchtig, ongrijpbaar, je kunt geen grip krijgen, geen controle over je leven)

mijn gebeente gloeit als vuur. (lett. “als een uitgebrande kachel”. )

5 Mijn hart is verschroeid en verdord als gras, (diep van binnen uitgeblust, opgebrand)

ik vergeet mijn brood te eten. (anorexia depressiva)

6 Ik ben door mijn klagen

tot op het bot vermagerd.

 

4. Het wordt nog erger…

7 Ik ben als een uil in de woestijn,

een steenuil in een verlaten bouwval,

8 slaap ken ik niet, ik ben eenzaam

als een vogel op het dak.

9 Mijn vijanden honen mij weg,

[en gebruiken mijn naam als een vloek].

 

Gevoelens van eenzaamheid, verlatenheid. Lijdt aan slapeloosheid. Verwerping, waardeloos…”ik ben een worm en geen mens” (Psalm 22)

 

5. “Mijn hele bestaan is Ongeluk…”

10 As is het brood dat ik eet,

[mijn drinken] vermeng ik met tranen, (verdriet is mijn voedsel)

11 want uw toorn is tegen mij ontbrand,

u tilde mij op en smeet mij neer.

12 Mijn dagen gaan heen als een schaduw,

[en] ík [verdor] als gras.

 

Zoals ik eerder zei: we weten niet wat de reden is van al dit verdriet. Die wordt niet gegeven. Dit is iemand die zijn gevoel uit.

Dus als hij zegt: “de toorn van God is tegen mij ontbrand, God is boos op mij”, dan is dat GEEN FEIT, maar een GEVOEL!

 

Al deze, laten we het maar depressieve gevoelens noemen, zijn gevoelens van iemand die God kent. Hij is niet de enige…

•          De profeet Elijah, man van God, vol van de Heilige Geest: 1 Kon. 19: “Daar ging hij onder een bremstruik zitten, verlangend naar de dood, en zei: ‘Het is genoeg geweest, HEER.

Neem mijn leven, want ik ben niet beter dan mijn voorouders”. Gelukkig verhoort de HEER niet ieder gebed…

•          Hanna, de moeder van Samuel, een vrouw die op God vertrouwde, had verschrikkelijk veel verdriet omdat ze geen kinderen kon krijgen…

•          Job, man die om zijn vertrouwen in God wordt geroemd, vervloekt de dag van zijn geboorte en samengevat zegt hij iets als: “Was ik maar nooit geboren!” (Job 3)

•          Jeremia, nog een profeet, zegt bijna hetzelfde als Job (Jer. 20). Bovendien heeft hij last van verschrikkelijke wraakgevoelens tegenover zijn vijanden: overlaad ze met schande, laat mij zien dat U zich op hen wreekt!”

•          Over gevoelens van wraak gesproken, Psalm 137: begint: Aan de rivieren van Babylon zaten wij treurend. Eindigt met: Gelukkig hij die wraak zal nemen en jou doet wat jij ons hebt gedaan. Gelukkig hij die jouw kinderen grijpt en op de rotsen verplettert

•          Paulus (2 Kor.) ” we wanhoopten verschrikkelijk…” we zagen het niet meer zitten, geen licht aan het eind van de tunnel…

•          Jezus. een heel palet aan emoties, maar nooit vlak, onverschillig. Boos, wond zich verschrikkelijk op, ergerde zich, huilde over de stad Jeruzalem tijdens een wandeling (doe jij dat wel eens?), huilde toen zijn vriend Lazarus dood ging…

Voor sommige mensen komt het misschien als een verrassing dat “zelfs” christenen, mensen die God kennen, aan zulke, heftige, negatieve gevoelens kunnen lijden. (Lees je Bijbel!)

Voor anderen: misschien lijdt je wel eens aan negatieve gevoelens en voel je je schuldig: mag dat wel…? Mag ik wel twijfelen aan God? Mag ik boos zijn op God?

 

Goed nieuws, we hebben al gezien dat je niet de enige bent met zulke gevoelens. De Bijbel zegt nergens dat gevoelens verkeerd zijn. De vraag is: wat doe je met je gevoelens?

Efeze 4, apostel Paulus: “Als u boos wordt, zondig dan niet: laat de zon niet ondergaan over uw boosheid”

 

Je gevoelens zijn een gegeven, dikwijls heb je er niet eens om gevraagd! Wat doe je met je gevoelens? Welke rol krijgen je gevoelens?

 

_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+

 

13 Maar U, HEER, troont voor eeuwig,

uw roem zal duren, geslacht na geslacht.

14 U zult opstaan en u over Sion ontfermen,

de tijd van genade is gekomen, dit is het uur,

15 want uw dienaren hebben de stenen van Sion lief,

de ruïnes vervullen hen met deernis.

 

16 Alle volken zullen de naam van de HEER vrezen,

alle koningen van de aarde [Uw] majesteit eren

17 [want] de HEER [zal] Sion] weer opbouwen,

[en in majesteit verschijnen].

18 [Hij hoort] het gebed van de ontheemden

[en veracht hun gebed niet].

 

19 Laat dit voor het nageslacht worden opgeschreven,

dan zal een herboren volk de HEER loven

20 als de HEER heeft neergezien van zijn heilige hoogte,

zich vanuit de hemel naar de aarde heeft neergebogen

21 om het zuchten van gevangenen te horen,

om vrij te laten wie de dood nabij zijn.

 

22 Dan wordt in Sion de naam van de HEER geprezen,

zijn lof gezongen in Jeruzalem

23 als volken en koninkrijken bijeenkomen

om de HEER te aanbidden.

 

24 Hij heeft halverwege mijn kracht gebroken,

hij heeft mijn levensdagen verkort.

25 Ik smeek: Mijn God,

neem mij niet midden in het leven weg,

uw jaren duren van geslacht op geslacht.

 

26 Vóór alle tijden hebt U de aarde gegrondvest,

de hemel is het werk van Uw handen.

27 Zij zullen vergaan, maar U houdt stand,

zij zullen als kleren verslijten,

 

u verwisselt ze als een gewaad en zij verdwijnen,

28 maar U blijft dezelfde, Uw jaren nemen geen einde.

29 De kinderen van Uw dienaren zullen veilig wonen,

ook op hun nageslacht rust Uw oog.

 

_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_

 

1. Weg van de vierkante meter!

Het eerste gedeelte gaat bijna helemaal over de persoon in kwestie, over zijn situatie, zijn gevoel,

Dan treed geloof in werking: Geloof, hadden we de vorige keer gezien, zorgt ervoor dat we alles in het juiste perspectief zien.

 

alsof hij zijn kompas tevoorschijn haalt.

Geloof herinnert ons aan onze bestemming…

 

2. Je stelt een vraag, maar krijgt geen antwoord!

De Ongelukkige schrijver van Psalm roept om hulp: antwoord mij snel! Hij krijgt geen antwoord!

Feitelijk is de hele Psalm een monoloog

Opmerkelijk: we lezen nergens dat zijn persoonlijke situatie is veranderd, of dat zijn gevoelens er niet meer zijn!

Zijn perspectief, zijn focus zijn veranderd…door geloof

 

“Jezus is het antwoord” – Wat was ook weer de vraag?

Jezus is niet het antwoord op al onze vragen. Jezus overstijgt alle antwoorden op alle vragen.

 

 

God is meer en beter dan het antwoord op onze vragen…

God zelf, zijn wezen,  overstijgt de persoonlijke situatie van de schrijver – U

Wat God doet overstijgt  persoonlijke verdriet en lijden.

Wat God doet overstijgt zijn bestaan, zijn leven

Uiteindelijk zal God gerechtigheid brengen en verlossing…

Wat God doet overstijgt zijn generatie, maar ook zijn volk

 

_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_

 

Conclusie: Mijn wens voor CCG is

 

1. dat we een kerk zijn die relevant is

Een kerk die geen idee heeft wat er zich op deze aardbol afspeelt, is en kan niet relevant zijn.

Een kerk die relevant wil zijn, is een kerk die realistisch is: eerlijk over de werkelijkheid.

Een kerk die het lijden en de pijn van deze wereld onder ogen durft te zien.

 

2. dat we een kerk zijn met een hart dat bewogen is voor deze wereld, zoals het hart van Jezus bewogen is voor deze wereld

Toen Hij de scharen zag, werd Hij met ontferming over hen bewogen, daar zij voortgejaagd en afgemat waren, als schapen die geen herder hebben. (Mat. 9)

 

3. dat we “een biddende kerk zijn, niet een kerk met gebed”

Als we gaan zien hoe gebroken de wereld echt is, ons verdiepen in wat de mensen om ons meemaken, denken, voelen, doen, dan zal dat als gevolg hebben dat we iets om voor te bidden.

 

4. dat we een kerk zijn die vol geloof is

Geloof is blijven vertrouwen op God en zijn beloftes, ook als daar menselijkerwijs geen enkele reden toe is…

Een kerk die gelooft is een kerk die weet dat  “God laat alle dingen laat meewerken ten goede voor degene die Hem liefhebben…” (Rom. 8), TERWIJL ze de realiteit diep in de ogen kijkt.

(Het ontkennen van de werkelijkheid, van gevoelens, is geen geloof, maar fantasie…)

 

5. dat we een kerk zijn die niet overal een antwoord