Rood licht, groen licht

CCG Zondag 21 december 2014 (Serie prediking ‘Dit is het’, deel 7)

 

 

Inleiding:

We zijn bezig met het tweede deel van de serie ‘Dit is het’ (boekje Essentials).

Het eerste deel ging over de belangrijke (essential) fundamenten van een ‘missional living’, een missionaire manier van leven.

 

Het tweede deel gaat over de belangrijke principes achter deze manier van leven als christen. En het derde deel zal gaan over de praktijk.

 

Vorige week heeft Arie les 6 besproken: vroeger is nu! Over de opkomst en het verval van het christendom. Enkele conclusies daaruit:

 

  • Het christendom is niet hetzelfde als de kerk. Het is een soort cultuur (geruime tijd zelfs de dominante cultuur) gebaseerd op de waarden en de normen van de Bijbel. Maar dat betekent niet beslist ‘Bijbels leven’. Het was meer religieus en conservatief dan levend en Bijbels. Deze periode heeft de kerk geen goede naam bezorgd.
  • In 313 werd de christelijke godsdienst de dominante godsdienst in het Romeinse Rijk en dat is het in de Westerse cultuur gebleven tot na de 2e W.O. Daarna ging het snel bergafwaarts met de ‘kerk’ (secularisatie, individualistische cultuur etc.). Nu leven we in het ‘post-Christendom’ tijdperk, waarin de opvattingen van het christelijke geloof naar de zijlijn zijn verdrongen en de ‘pluralistische post-moderne cultuur’ de dominante factor is geworden.
  • Hoewel veel christenen de teloorgang van de dominantie van het christendom als een bedreiging zien (denk aan christelijke partijen die halsstarrig proberen ‘christelijke waarden’ – de zondagsrust – te verdedigen), is dit in feite een winst voor de kerk: het dwingt ons om ons perspectief te herzien. Nu kunnen we het leven met God als kerk uitleven, zonder de ballast van religiositeit. In feite hebben we een vergelijkbare situatie als bij de start van de kerk.

 

Het is voor de missie van groot belang dat we erkennen dat ons land geen christelijke natie meer is en dat de mensen om ons heen niet zitten te wachten op de ‘kerk’, en zeker niet op de traditionele uitingen van kerk zijn.

We moeten dus op zoek naar levensstijlen (individueel en als kerk) die in overeenstemming zijn met wat de Bijbel leert en wel eens sterk zouden kunnen afwijken van wat veel mensen wat de kerk moet zijn of doen.

 

Vandaag het volgende deel van de belangrijke principes van een missionair leven:

 

Rood licht, groen licht of haastige spoed is zelden goed.

Ondertitel: vernieuwing en verfrissing voor de lange termijn.

 

Noot vooraf:

Op 26 oktober heb ik gesproken over ‘ingaan in Gods rust’ bij wijze van verdieping in het onderwijs over het bidden en de sabbatsrust. Vandaag is een soortgelijk onderwerp. Voor mij niet het meest makkelijke (rust tegenover haast), maar essentieel als we het voor de lange termijn willen volhouden als missionaire kerk.

 

Lezen:

 

Jesaja 40:25-31;

Hand. 1:4: ‘En terwijl Hij daar met hen was, gebood Hij hen Jeruzalem niet te verlaten, maar te blijven wachten op de belofte van de Vader, die jullie (zei Hij) van Mij gehoord hebben. Want Johannes doopte met water, maar jullie zullen met de Heilige Geest gedoopt worden, niety veel dagen na deze.’

 

Het onderwerp van vandaag is rust, ontspanning en vertrouwen op God, een belangrijk kenmerk van mensen die Jezus volgen.

 

Rust is in onze huidige tijd ver te zoeken. Stress is in onze tijd een veel voorkomend probleem. Maar dat zou voor ons niet zo moeten zijn. Wij zijn geroepen tot een leven in ontspanning met God.

In de eerste leerstelling van de Westminster Catechismus staat dat ‘het hoofddoel van de mens is om God te verheerlijken en om eeuwig van Hem te genieten.’ Eeuwig leven begint niet pas als we sterven, het is een kwaliteit van leven. De eeuwigheid begint hier in nu.

 

Twee belangrijke principes die we moeten begrijpen om tot rust te komen, zijn:

– levensritme

– levenskracht

 

De mens heeft een bepaald levensritme nodig om gezond en goed te kunnen blijven functioneren. Om die reden heeft God de sabbat ingesteld. Niet alleen rust voor ons lichaam, maar ook voor onze geest en onze ziel.

Levenskracht hebben we nodig om de uitdagingen van het leven aan te kunnen. Een van de eerste dingen die mensen kwijtraken onder stress, is levenskracht: ze worden lusteloos, moe, zijn niet meer in staat om zich te ontspannen en er komt niets meer uit hun handen. Als je dat bij jezelf ontdekt, heb je waarschijnlijk een gemis aan levenskracht.

Levenskracht komt echter niet van onszelf, maar is een geschenk van God. Hij Die het leven schiep, die ons schiep, heeft ook voorzien in de kracht om te kunnen leven. Die kracht putten we niet in de eerste plaats uit onszelf, maar uit God:

‘Wij hebben deze schat in aarden vaten, zodat de kracht die alles te boven gaat, niet van onszelf komt, maar van God’ (2 Kor. 4:7).

 

Dit deel van de serie wil ons helpen om ons begrip en onze zintuigen scherp af te stellen op de noodzaak van het ‘stoppen’: het wachten op de Heer en ons te vernieuwen door Zijn aanwezigheid en de schoonheid van Zijn schepping.

 

Drie aandachtspunten bij een leven van rust en ontspanning

 

 

  1. Een gejaagd leven versus een leven in ontspanning

 

Een kenmerk van het leven van Jezus was een volkomen ontspanning.

In Lukas 13 lezen we dat Jezus gewaarschuwd wordt om vanuit Galilea te vertrekken, omdat Herodes Hem wil doden. Zijn antwoord is feitelijk: Ik doe wat Ik moet doen en God zal niet toestaan dat Ik buiten Jeruzalem gedood wordt. In Johannes 11 proberen de discipelen Jezus ervan te weerhouden naar Jeruzalem te gaan, want ‘ze zullen je proberen om te brengen’. En hoewel Jezus weet en ook vertelt dat Hij daarvoor gekomen is, is Hij ook hier weer volstrekt ontspannen.

 

In de hof van Gethsémané zien we voor het eerst de enorme pijn en stress bij Jezus in het vooruitzicht van Zijn wrede dood. Dan zoekt Hij zijn toevlucht tot God en ‘er verscheen Hem een engel uit de hemel om Hem kracht te geven’ (=kracht van omhoog) (Lukas 22:43).

 

Bij Paulus zien we hetzelfde. In de meest bizarre omstandigheden (bv. de gevangenis in Philippi) zoekt Hij Zijn kracht in God (Hand. 16:25). En in 2 Kor. 4 zegt hij: ‘we zijn in alles in de druk, maar niet in het nauw; om raad verlegen, maar niet radeloos; vervolgd, maar niet verlaten; ter aarde geworpen, maar niet verloren….’.

 

En ergens anders: ‘ik weet wat armoede is en wat overvloed is. In elk opzicht en in alle dingen ben ik ingewijd, zowel in verzadigd worden als in honger lijden, zowel in overvloed als in gebrek. Ik vermag alle dingen in Hem die mij kracht geeft’ (Filip. 4).

 

En in Rom. 8: ‘Want ik ben er zeker van, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus, Jezus, onze Heer is.’

 

In rust met de Heer….

 

Dus niet de omstandigheden bepaalden de gemoedstoestand van mensen als Paulus, maar hun relatie met God.

Wat we nodig hebben is een doorlopende relatie met God de Vader, door Zijn Zoon Jezus en de heilige Geest, waarin we iedere keer opnieuw worden vervuld met zijn aanwezigheid.

Een belangrijke sleutel daarvoor is het gebed. Niet het gebed dat gericht is op het verkrijgen van iets, maar op de stille omgang met God. Een citaat van Henri Nouwen:

 

“De wereld zegt: ‘Als je je tijd niet nuttig gebruikt, dan ben je nutteloos.’ Jezus zegt: ‘Breng wat nutteloze tijd met Mij door.’ Als we afstand kunnen nemen van het idee dat ons gebed nuttig moet zijn en resultaat moet opleveren, dan worden we vrij om vervolgens een kostbaar uurtje in gebed met God te ‘verdoen’ . Geleidelijk zullen we ontdekken dat onze ‘nutteloze’ tijd ons zal veranderen en dat alle dingen om ons heen anders zullen zijn. Gebed gaat over rustig aan doen bij God in plaats van druk te zijn met allerlei andere dingen. Het niet nuttig zijn zorgt ervoor dat ik voor ogen houd dat als er iets belangrijks of vruchtbaars gebeurt door gebed, dat het God is die dit resultaat bereikt. Dus als ik de dag begin, dan begin ik met de overtuiging dat God mijn werk vrucht zal laten dragen en dat ik niet hoef te doen alsof ik de dingen onder controle heb. Ik moet hard werken, ik moet doen wat ik moet doen en het beste daarin van mezelf geven. Maar ik kan de illusie van controle loslaten en me losmaken van het resultaat. Aan het einde van de dag kan ik in gebed zeggen: als er iets goeds gebeurd is, dan zij God daarvoor geprezen.”

 

 

De sabbatsrust….

 

Al eerder heb ik gesproken over de sabbatsrust. De les van deze week zegt er veel over. Ik wil alleen de conclusie weergeven.

We hebben een dag van rust nodig (niet alleen voor het lichaam) om (ook geestelijk) tot rust te komen en te genieten van de aanwezigheid van de Heer. Jezus zei: ‘de mens is niet gemaakt voor de Sabbat, maar de Sabbat voor de mens’ (Mark. 2:27).

M.a.w. de Sabbat was bedoeld als een dag om te genieten van de aanwezigheid van God en van Zijn schepping. Om die dingen te doen waar je plezier aan beleeft, en om niet te blijven ‘hangen’ in de dagelijkse druk en sleur.

De Sabbat (welke dag ook) is dus een soort ‘rood stoplicht’

 

Rabbi Abraham Heschel schrijft:

 

“Vanuit het Bijbelse denken … is werk een middel tot een doel en de Sabbat als rustdag bedoeld, als een dag om af te zien van zwoegen, en NIET bedoeld om verloren kracht te herwinnen en als voorbereiding op het werk dat voor je ligt. De Sabbat is een dag bedoeld voor het leven. De mens is geen lastdier en de Sabbat is er niet voor bedoeld om het werk nog efficiënter te maken. ‘Als laatste in de schepping, maar bedoeld om eerste te zijn’, is de Sabbat ‘het sluitstuk van de schepping van de hemel en de aarde’. De Sabbat is er niet omwille van de doordeweekse dagen, maar de doordeweekse dagen zijn er voor de Sabbat. Het is niet een onderbreking, maar het hoogtepunt van het leven.”

.

 

  1. Wie de Here verwachten….worden vernieuwd

 

In Jesaja 40 lazen we ‘wie de Here verwachten, putten nieuwe kracht’.

Een belangrijke grondhouding van gelovigen is, dat ze in alles hun verwachting op de Heer hebben gesteld.

 

Psalm 39:8: ‘En nu, wat verwacht ik, Here? Mijn hoop die is op U.

 

Leven uit verwachting op God betekent, dat:

  • Wij het resultaat van ons leven niet van onszelf verwachten: vrucht dragen, verlossing van zonden (Ps. 39:2), heiliging etc. het is alles Gods werk in ons door de heilige geest
  • Leven uit de verwachting dat we voor eeuwig met Hem zullen zijn
  • Geloven in Zijn onfeilbare leiding over ons leven en daarop vertrouwen
  • Geloven dat ‘de God des hemels, Hij zal het ons doen gelukken, en wij, zijn knechten, zullen ons gereedmaken en bouwen. God is de ontwerper, de bouwmeester en verantwoordelijk voor het eindresultaat!

 

Leven uit die verwachting, maakt het leven een stuk ontspannender.

Dit bereik je niet door hard te hollen, of vreselijk je best te doen, maar door voortdurend op Hem te focussen.

 

In de les wordt gesproken over het begrip ‘daily office’ (het dagelijkse werk/dienst).

De monniken van weleer hadden verspreid over de dag vele diensten, waarin ze stilstonden van hun werk en tijd gaven aan God. Deze ‘daily offices’ kennen wij nauwelijks meer. I.p.v. alleen de dag te beginnen met ‘stille tijd’, zouden we ook gedurende de dag een of meer momenten kunnen nemen om ons op God te focussen: ‘daily offices’. Je kiest zelf de hoeveelheid, de inhoud en de duur van je ‘daily office’.

Citaat boekje: De sleutel is, regelmatig aan God denken, niet de lengte ervan.

 

 

  1. God verwachten is ook: niet hard voor God uitlopen….

 

Bij Jezus’ Hemelvaart gaf Hij de discipelen de opdracht om te blijven ‘wachten’. Letterlijk moesten ze in Jeruzalem blijven, totdat…. De Heilige Geest over hen kwam.

Lukas 24 vertelt dat ze ‘vervuld waren met blijdschap en God loofden’, maar in zichzelf was dit niet genoeg voor de opdracht die voor hen lag: ze hadden de heilige Geest nodig, en konden niet alvast aan de slag gaan.

 

In 1 Samuël 13 lezen we het verhaal van koning Saul die in Gilgal wacht op de profeet Samuël die tot de Here wilde offeren voordat Saul de Filistijnen kon verslaan.

Saul wachtte 7 dagen, maar de profeet kwam niet en het volk begon te ‘beven’ en weg te lopen. Saul begreep dat als het nog langer zou duren, hij misschien geen mensen meer zou overhouden.

Hij vertrouwde niet op God en Zijn gebod, maar op de kracht van zijn leger.

 

Hij besloot niet langer te wachten, maar zelf het offer te doen, hoewel dit voorbehouden was aan de profeet. Dan verschijnt Samuël alsnog en profeteert dat God het koningschap van hem af zou nemen, omdat ‘je niet het gebod van de Heer, je God, in acht genomen hebt’.

 

Het ging hier niet om een religieuze handeling, maar om het geloof in God. Het vertrouwen dat Hij de strijd zou winnen. Saul dacht dat hij het zelf ook wel zou klaren.

 

Wachten op God is niet alleen maar bidden en niets doen, maar is een grondhouding van geloof, de zekerheid van ‘Hij die belooft heeft, is getrouw’ (Hebr. 10:23) en ‘Die u roept, is getrouw, Hij zal het ook doen’ (2 Thess. 5:24).

 

Slot:

 

Rust en vertrouwen gaan hand in hand. Ze zijn ook van elkaar afhankelijk.

Als we nooit op de ‘pauzeknop’ drukken, gaan we alleen maar meer ons best doen om resultaat te bewerkstelligen. En in plaats van tot rust te komen, worden we alleen maar meer gestrest.

Maar als we voldoende ‘time out’ nemen van onze dagelijkse gehaastheid door momenten van beschouwing, alleen zijn met God (‘daily office’) en door een dag van niets doen en te genieten van wat God ons heeft gegeven, worden we genoodzaakt onder ogen te zien, dat wij de controle over ons leven toch niet kunnen vasthouden en komen we in de modus van ‘rust en vertrouwen’: God laat het werken in ons leven en in de kerk en Hij krijgt daarvoor alle eer.

 

Bespreek/beschouw deze week de aandachtspunten uit ‘Essentials’.

 

 

 

Hoofdstuk 7 – Rood licht, groen licht

Haastige spoed is zelden goed

 

In deze les:

Reflectie op les 6:       Vroeger is nu

Centrale thema:        Sterk worden in de Heer

Bijbelse reflectie:       Lucas 24:49; Jesaja 40:31; Marcus 2:27; Spreuken 4:23 

Lezen:                            Druk op de pauzeknop

Leesreflectie:               Het ontwikkelen van rood- en groen-licht-gewoontes

Missionaire actie:      Gods missionaire werk zien en er op reageren

 

Overdenken van les 6: Het verleden is nu

  1. Deel in het kort op welke manier je de Missionaire actie van vorige week hebt uitgevoerd, “Leven in een zendingsgebied.” (Living in a mission field). Op welke manier heeft de bewustwording van het post-christendom je denkwijze over de inrichting van je eigen leven beïnvloed?

 

  1. Op welke manier heb je God aan het werk gezien tijdens de Missionaire actie? Welk voorbeeld van een post-christendom cultuur ben je tegengekomen?

 

  1. Welke andere overdenkingen heb je met betrekking tot les 6? Wat zijn je gedachten over de verhalen die de anderen hebben verteld?

 

Centraal thema: Sterk worden in de Heer  

De Amerikaanse cultuur is de meest gemedicaliseerde en therapeutische samenleving op deze aardbol. Stress doodt ons fysiek, emotioneel en geestelijk. Zo hoeft het niet en zo zou het niet moeten zijn voor ons als Gods volk. Als we de Schrift bestuderen dan zullen we een levensritme ontdekken – voor elke generatie – die God heeft voorgeschreven met de bedoeling om zijn volk te bevrijden van stressvolle levensstijlen. Het is voor ons onmogelijk om kracht op te brengen voor ons leven. De Heer heeft dat ook nooit zo bedoeld. Hij wil zelf onze levenskracht zijn.

 

  1. Beschouw jij je leven als stressvol?

 

  1. Klinkt het idee van een stressvrije levensstijl jou als realistisch in de oren? Leg uit waarom wel of niet.

 

Bijbelse overdenking: Lucas 24:49; Jesaja 40:31; Marcus 2:27; Spreuken 4:23 

  1. Lees Lucas 24:49. Wat is belangrijk met betrekking tot de opdracht van Jezus aan zijn eerste discipelen/leerlingen om in Jeruzalem te blijven wachten? Op welke manieren geeft Jezus vandaag deze opdracht ook nog aan ons?

 

  1. Lees Jesaja 40:31. Wat is voor jou persoonlijk het moeilijkste onderdeel van ‘wachten op de Heer’? Deel een aantal van de gewoontes of geestelijke disciplines die je momenteel in de praktijk brengt om op die manier je kracht te vernieuwen.

 

  1. Wat heeft Sabbat tot op heden voor jou betekend in je leven? Op welke manieren kijk je tegen de Sabbat aan of ‘neem je de Sabbat in acht’?

 

4.Lees Spreuken 4:23. Op welke manier bescherm of bewaak jij zelf je eigen hart?

 

Druk op de pauzeknop

Misschien herinner je je het spel van je kindertijd Rood Licht-Groen Licht (of: Stoplicht). Het spel is een combinatie van rennen en stilstaan, van bewegen en bevriezen. Als je wilt winnen dan moet je heel goed luisteren naar degene die opdracht geeft om te stoppen of door te gaan: “Rood licht! Groen licht!” In de hedendaagse kerk zien we een vernieuwde gehoorzaamheid aan de opdracht van Jezus, “Ga dus op weg.” Maar de laatste woorden van Jezus na zijn opstanding was als volgt: “Wacht (stop) in de stad totdat je bent bekleed met kracht vanuit de hemel” (Lucas 24:49) – “Rood licht!”. Daarom, terwijl we in het midden van deze studie focussen op de veelal genegeerde ‘rood licht’-aspecten van missionair leven, is het noodzakelijk  dat we de tijd nemen om te focussen op gewoontes als stilstaan, verfrissen en vernieuwen in de Heer.

 

Er zijn enorm veel materialen beschikbaar om ons te helpen bij het leren bestuderen van de Bijbel, het leren bidden en andere belangrijke geestelijke gewoonten. Deze belangrijke aspecten van geestelijke opbouw is echter niet waar wij in deze studie op focussen. Deze les is ontworpen om ons begrip en onze zintuigen scherp af te stellen op de noodzaak van het ‘stoppen’; het wachten op de Heer en onszelf te vernieuwen door zijn aanwezigheid en door de schoonheid van zijn schepping.

 

LUISTEREN IN EENZAAMHEID

Onze cultuur waardeert productie zodanig dat het woord ‘tijdverspilling’ (om welke reden dan ook) wordt gezien als een  vloekwoord. Henri Nouwen schreef hierover het volgende: “De discipline van het gebed is de bewuste, geconcentreerde en regelmatige inzet om ruimte te maken voor God. De dingen en de mensen om ons heen willen altijd alle delen van ons leven vullen dat we daardoor niet alleen drukbezette mensen zijn, maar dat we ook mensen zijn die in hun gedachten zijn verzonken. Oftewel afwezige mensen. De gewoonte van productiviteit beïnvloedt ook onze houding ten opzichte van gebed. De meeste van ons hebben de neiging om gebed te benaderen net als elke andere taak die op ons lijstje staat om af te ronden. Wanneer we onze gebedstijd nuttig  willen besteden, dan bekijken we het vanuit de ‘wat zal het voor mij opleveren’-houding: Welke wijsheid kan ik krijgen? Zal ik Gods aanwezigheid ervaren? Welk antwoord zal God geven op mijn vragen? Gebed wordt dan één van je dagelijkse klusjes. Nouwen schrijft hierover het volgende:

 

“De wereld zegt: ‘Als je je tijd niet nuttig gebruikt, dan ben je nutteloos.’ Jezus zegt: ‘Kom bij mij om samen wat tijd te verspillen.’ Als we afstand kunnen nemen van het idee dat ons gebed nuttig moet zijn en resultaat moet opleveren, dan worden we vrij om vervolgens een kostbaar uurtje in gebed met God te ‘verspillen’ . Geleidelijk zullen we ontdekken dat onze ‘nutteloze’ tijd ons zal veranderen en dat alle dingen om ons heen anders zullen zijn. Gebed gaat over rustig aan doen bij God in plaats van je druk bezig houden allerlei andere dingen. Het nutteloos bezig zijn zorgt ervoor dat ik voor ogen houd dat wanneer de belangrijke of vruchtbare momenten ontstaan vanwege gebed, dat God voor dit resultaat zorgt. Dus wanneer ik met mijn dag begin, dan begin ik met de overtuiging dat God mijn werk vrucht zal laten dragen en dat ik niet hoef te doen alsof ik de dingen onder controle heb. Ik moet hard werken, ik moet doen wat ik moet doen en ik zal mijn best doen. Maar ik kan de illusie van controle loslaten en me losmaken van het resultaat. Aan het einde van de dag kan ik het volgende als gebed opdragen: als ook maar iets goed is gegaan, dan dient God daarvoor geprezen te worden.

 

Op het moment dat we tijd apart zetten voor God zodat Hij zijn innerlijke gedachten met ons kan delen, dan openen we de oren en de deuren van onze harten om zijn meest intieme genegenheid en dromen voor onze levens te ontvangen en ook voor degenen met wie wij een relatie hebben of die ons nabij staan. Jesaja 40:31 moedigt ons als volgt aan: “Iemand die hoopt op de HEER zal zijn kracht vernieuwen.”

 

SABBAT

Voor de meeste christenen (vooral de christenen in westerse landen) wordt het idee van Sabbat niet alleen verkeerd begrepen, maar ook grotendeels aan de kant geschoven. Het wordt in ieder geval zelden uitgevoerd en er wordt zelden van genoten. Als je de Sabbat goed begrijpt, dan wordt het zowel een vreugde als een cadeau van God voor ons. Het wordt dan een ‘mogen’ genieten van in plaats van een ‘moeten’ ondergaan. Een van de duidelijkste voorbeelden van deze visie is afkomstig van Jezus. Zijn reactie  richting de verwijtende Farizeeën was: “De Sabbat is voor de mens gemaakt, de mens is niet gemaakt voor de Sabbat.” (Marcus 2:27)

 

Een ander voorbeeld waardoor we de bedoeling van de Sabbat beter kunnen begrijpen is de reis van de kinderen van Israël door de woestijn. De Heer gaf hen elke dag wondervoedsel op de kale woestijngrond. Alsnog moest het volk elke dag de deur uit om het manna te verzamelen. God schreef voor dat ze alleen voor de behoefte van die dag verzamelden, want anders zou het bedorven raken. Een paar Israëlieten wilden het toch uitproberen, maar het manna zat vervolgens vol wormen en het stonk. Elke dag was er dus de taak om te verzamelen wat God had gegeven. Elke dag, behalve de zevende dag. God schreef voor dat op de zesde dag twee keer zoveel manna verzameld en bereid diende te worden. Het zou vers blijven tot en met de zevende dag. Het was de bedoeling dat de Israëlieten tot rust kwamen op de Sabbat en zouden genieten van wat God had gegeven. Dit was zowel een cadeau als een test voor Gods volk. Zouden ze erop vertrouwen dat God hen een bestaan ging geven? En zouden ze elke week bereid zijn om Gods geschenk van een verfrissende en vreugdevolle dag te ontvangen?

 

Sean Gladding (leider van een missionaire gemeenschap) zegt het volgende: “Als je een dag van rust neemt dan verzet je je tegen de interne krachten die ons ertoe brengen om voor onszelf op te komen via onze activiteit. Die dag van rust verzet zich ertegen om te conformeren aan de rusteloosheid van onze cultuur waarin we leven, het stopt ons onvermoeibare streven om de wereld aan te passen naar ons beeld.” Onze lichamen hebben zeker rust nodig om te herstellen van de dagelijkse moeiten, maar de Sabbat is ons gegeven voor meer dan alleen lichamelijke vernieuwing. Rabbi Abraham Heschel schrijft het volgende:

 

“Voor de Bijbelse denker … is werk een middel tot een doel en de Sabbat als rustdag bedoeld als een dag om af te zien van moeite, en niet bedoeld om verloren kracht te herwinnen en ter voorbereiding op het werk dat voor hem ligt. De Sabbat is een dag tot eer van het leven. De mens is geen lastdier en de Sabbat is er niet voor bedoeld om het werk nog efficiënter te maken. “Als laatste in de schepping, maar bestemd voor de eerste plaats”, is de Sabbat ‘het sluitstuk van de schepping van de hemel en de aarde.” De Sabbat bestaat niet omwille van de doordeweekse dagen, maar de doordeweekse dagen bestaan tot eer van de Sabbat. Het is niet een onderbreking, maar het hoogtepunt van het leven.”

 

De auteur Dan Allender zegt het volgende: “37% van de Amerikanen neemt minder dan 7 dagen per jaar vrij. En maar 14% neemt een vakantie die 2 weken of langer duurt. In vergelijking met de rest van de wereld nemen Amerikanen het kortst betaald vakantieverlof en 20% van hen die op vakantie gaan onderhouden contact met hun werkplek.” Het klinkt daarom zeer on-Amerikaans als je bedenkt dat je met Sabbat één dag in de week neemt om niets te doen. In de eerste leerstelling van het Westminster Catechismus staat dat ‘het hoofddoel van de mens is om God te verheerlijken en om eeuwig van Hem te genieten.’ De eeuwigheid begint hier in nu.

 

God is zeker wel in staat om het universum draaiende te houden als wij één dag niet daaraan meewerken. Sabbat zou een wekelijks gebeuren moeten zijn waar we met verwachting naar uitkijken. Wat geeft jou vreugde? Waar verheug jij je in? Als je geniet van het lezen van een boek voor je plezier, neem dan even gas terug en ga dat doen op je Sabbat. Wat je ook doet, ga niet aan het werk. Sabbat is niet een dag om dingen voor mekaar te krijgen rondom je huis. Houd dit voor ogen: de Sabbat is er om je in te verheugen en om van te genieten.

 

DAGELIJKSE DIENST (DAILY OFFICE)

De auteur Pete Scazzero schrijft het volgende: “Het woord ‘Office’ (vertaald met dienst) komt van het Latijnse woord opus, oftewel werk. Voor de vroegere kerk ging de Dagelijkse Dienst over ‘het werk van God’. Niets moest die prioriteit in de weg staan.” De fundamentele bedoeling van de Dagelijkse Dienst is om een bewust verbinding met de Heer te onderhouden gedurende onze dag. De Heilige Benedictus organiseerde acht gebedstijden, oftewel diensten,  voor de monniken. Na elke drie uur zouden de monniken stoppen met wat ze deden – zelfs als dat slapen was – en hielden vervolgens de dienst.

 

Afgezien van monniken zijn er weinig mensen die zich vandaag de dag houden aan acht diensten. Veel mensen organiseren drie of vier diensten, die in de regel gevormd worden rondom kleine hoeveelheden geschreven gebeden, het lezen van een psalm, voorgeschreven toewijdingen, delen uit de Bijbel. Er zijn een aantal goede boeken beschikbaar die ons kunnen helpen om de Dagelijkse Dienst te onderhouden, waaronder Common Prayer van Shane Claiborne en The Divine Hours van Phyllis Tickle. Je kunt zelf de inhoud van je Dienst kiezen. Scazzero zegt hierover: “Kies zelf de tijdsduur van je Diensten. Onthoud dat van belang is dat je regelmatig aan God denkt, en dat het niet gaat om de duur. Het stilstaan om bij God te zijn kan 2 minuten, 20 minuten dan wel 45 minuten duren. De keus is aan jou.”

 

Salomo – de meest wijze man van zijn tijd – schreef het volgende: “Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart, het is de bron van je leven” (Spreuken 4:23 NBV). Hij was ervan overtuigd dat al ons leven voortkomt uit ons hart, dus het beste dat wij kunnen doen is om ons innerlijke leven op een behoorlijke manier te onderhouden. Het onderhouden van ons binnenste, onze houdingen, en van een luisterend oor is van essentieel belang als we uitgaan op missionaire wegen en met missionaire middelen. Goede werken zullen snel verdorren tot dode werken als we niet regelmatig zowel onze wijsheid als onze kracht putten uit de Heilige Geest.

 

Overdenking bij het lezen: het ontwikkelen van gewoontes als rood en groen licht 

  1. Ben je meer een persoon die lijkt op rood licht of een persoon die lijkt op groen licht? Hoe moeilijk is het voor jou om op de pauzeknop te drukken, stil te staan en  om bewust langzamer aan te doen?

 

  1. Deel je gedachten over het volgende citaat van Henri Nouwen: “Als we afstand kunnen nemen van het idee dat ons gebed nuttig moet zijn en resultaat moet opleveren, dan worden we vrij om vervolgens een kostbaar uurtje in gebed met God te verspillen.” Ben je momenteel bezig met de Dagelijkse Dienst of iets dat daarop lijkt? Leg uit.

 

  1. Schrikt het idee van een wekelijkse sabbat houden je af? Lijkt het onrealistisch of lijkt het je wel te doen? Waarom denk je dat? Speelt schuld(gevoel) een rol in je gedachten als je nadenkt over het nemen van tijd om ‘niets te doen’ op de sabbat?

 

4.Van welke ‘niet-werk’ activiteiten geniet je? Hoe vaak doe je deze dingen?

 

Missionaire actie: Het zien van en reageren op Gods missionaire werk

  1. Zet op zijn minst vier keer deze week 10 tot 20 minuten apart om simpelweg te luisteren naar de stem van de Heer. Zeg eens helemaal niets… luister gewoon. Niet iets gaan doen, gewoon even zijn. Stel jezelf open om alleen zijn stem te verstaan. Zorg ervoor dat je een plek vindt waar je alleen kunt zijn en waar geen afleidingen ontstaan.

 

  1. Beoefen de Dagelijkse Dienst op zijn minst 5 keer deze week. Als je niet in het bezit bent van een boekje of een opzetje dat je hierbij kan helpen, zoek dan op internet eentje op. Anders is het handig om een boek aan te schaffen (zoals Common Prayer van Shane Claiborne).

 

  1. Plan een Sabbat deze week en houd je eraan. Bedenk wat je van tevoren moet voorbereiden zodat je op de Sabbat zult kunnen rusten en genieten. Houd dit voor ogen: de Sabbat is er voor jou en jij bent er niet voor de Sabbat.