Start van nieuw seizoen

 

Inleiding – Drie-luik: de Reis, het Huis, de Oogst – bijbelse metaforen
1. De Reis – Kerk in transitie
In de afgelopen tijd hebben we op verschillende momenten gezegd dat niet alleen het leiderschap van de kerk in transitie is, maar ook de kerk, CCG, als geheel.

Transitie = lat. trans+itus (eo) = over (oversteken) + gaan
Transitie, zou je kunnen zeggen, is dus ook een soort reis

Als je ergens naar toe gaat is het belangrijk
… om te weten waar je naar toe gaat (bestemming)
… om te weten waar je nu bevindt. Op die manier kun je een goede koers uitzetten naar je volgende bestemming.
… om te weten waar je vandaan komt.

Een groot deel van de Bijbel gaat over de geschiedenis van het volk Israel. Israel kreeg van God de opdracht om aan elke volgende generatie door te geven wat God voor hun gedaan had.
Deut. 4:9 Alleen neem u ervoor in acht en hoed u er terdege voor, dat gij de dingen die gij met eigen ogen gezien hebt, niet vergeet, en zij niet uit uw hart wijken zolang gij leeft; maak ze aan uw kinderen en kindskinderen bekend…

Als de Israelieten afdwaalden, dan lezen we dingen als: ze vergaten God…ze vergaten wat God gedaan had…ze vergaten hoe God hun had gered uit Egypte
Oftewel: Ze waren de weg kwijt, omdat ze niet vergeten waren waar ze vandaan kwamen!

Waar komen wij, CCG, vandaan? 2001 A.D. – CCG op reis – reisleider Joop
Kerk in scheuring, met alle respect: op dat moment een puinhoop!
Ergens rond begin 2001 krijgt Joop de leiding over het oudstenteam en het mandaat om de kerk op te bouwen a.d.h.v. het boek dat hij net geschreven heeft.
Sindsdien een heleboel gebeurd. Teveel om op te noemen, ik beperk mij tot het belangrijkste…

Dé belangrijkste verdienste van Joop is m.i. dat er onder zijn leiding “Leiderschap in de gemeente” is gekomen. (Juist, bijna net zoals de titel van zijn boek!)
CCG, als lichaam van Jezus in Groningen, heeft structuur en stevigheid gekregen: een gezonde kerk!
De missie van de Kerk is weer duidelijk op de agenda van de Kerk gekomen.
En, lest best, de Heer van de Kerk heeft zijn rechtmatige plaats gekregen: leiderschap in de gemeente betekent in de eerste plaats dat de kerk zich onderwerpt aan het gezag en de leiding van Jezus.
Dat de eer en glorie, de verheerlijking van Jezus het allerbelangrijkste is!

Een reis is zelden een rechte lijn van A naar B. Meestal bestaat een reis uit verschillende etappes 
Het is belangrijk om te weten waar je je koers moet wijzigen.
Daarom zegt je Tomtom regelmatig dingen als: “sla links af. Ga de snelweg op. Neem de afrit. Probeer om te draaien.”

Het is belangrijk om te weten hoe de nieuwe koers, het volgende etappe, verschilt van de oude.
Op de snelweg mag je 120, in de bebouwde kom maar 50. Als je het verschil niet weet, heb je een probleem…
Op een van mijn tochten in de vakantie was het eerste gedeelte van de reis nagenoeg plat. Dat kon ik, bij wijze van spreken, op mijn sloffen doen.
Het tweede gedeelte was helemaal niet plat, maar heel steil en er lag bovendien sneeuw en ijs. Ik had dus niet alleen bergschoenen nodig, maar ook crampons en een ijsbijl.
Als ik had gedacht dat de hele reis hetzelfde was, had ik dat niet gedaan en was ik in problemen gekomen, en niet op de plek van bestemming.

Het is belangrijk om te weten hoe de nieuwe koers, het volgende deel van de reis, verschilt van de oude.
Niet om oud en nieuw tegen elkaar af te zetten, maar om te weten hoe je verder moet reizen vanaf het eerder bereikte punt.

Een nieuwe koers houdt in dat er dingen zullen veranderen, dat we dingen zullen achterlaten.
Een nieuwe koers is niet dat we alles wat we bereikt hebben, en alles wat we eerder belangrijk vonden, overboord gooien.
Integendeel, we bevestigen dat kapitein Joop ons, met de hulp van God, veilig op dit punt gebracht heeft en we willen vanaf dit punt verder reizen.

Onze koers gaat veranderen, maar het is en blijft dezelfde reis, met dezelfde eindbestemming…
De omstandigheden, het terrein, zal veranderen. Misschien ruilen we ons scheepje in voor een paar mooie bergschoenen. Of onze fiets voor een treinkaartje.
Er is een andere reisleider, maar we hebben nog steeds dezelfde Heer, de Here Jezus, die van Zijn Kerk houdt en voor haar zorgt.

2. Het Huis
Terug naar kapitein Joop. Behalve kapitein is Joop in de periode die achter ons ligt ook een bouwmeester geweest.
En om de apostel Paulus aan te halen: Als een kundig bouwmeester heeft hij een goed fundament gelegd…

Een huis kan niet zonder een goed fundament. Een fundament is echter niet hetzelfde als een huis. Transitie, onze nieuwe koers,  houdt in dat we bezig gaan met het huis bouwen.
Zoals David – Salomo: David legde een fundament van vrede en stabiliteit in een land waarvan de Bijbel zegt: “in die tijd was er geen koning in Israel, iedereen deed wat in zijn eigen ogen goed was.” (Recht.)
David herstelde de eredienst en bijbehorende structuren. M.b.t. de tempelbouw zorgde David ervoor dat alle materialen zoveel aanwezig waren, zodat Salomo gelijk aan de slag kon met de bouw.
Ook hier geldt weer: met een stapel planken heb je nog geen huis…

Aantal punten
1. Het belangrijkste verschil tussen fundamenten leggen en het huis bouwen is volgens mij de hoeveelheid “geweld” (methode) waarmee fundamenten leggen gepaard gaat.
David, als fundamentenlegger,  moest strijd moest leveren om stabiliteit te krijgen. Salomo kreeg het koninkrijk in zijn schoot geworpen (David theologisch gezien ook, maar toch…).
Beide fases hebben hun eigen karakteristieken, hun eigen problemen, hun eigen stijl, cultuur, etc.
David’s eerste confrontatie is een gevecht met Goliath, Salomo’s eerste confrontatie is de vraag wie van de twee (publieke!) dames de echte moeder is.
We moeten er voor waken dat we “Salomo’s problemen niet te lijf gaan met David’s wapens” en andersom.
Net zoals je de keuken niet installeert met een heimachine, en een diplomatieke onderhandeling niet voert met een F-16.

2. In de dagen van Joop hebben we veel strijd geleverd, moesten we onze idealen, zogezegd, met hand en tand verdedigen. Er waren veel conflicten, mensen hebben ons uitgelachen, kwaadgesproken, ons verlaten…Als je ergens voor vecht (bijv. in een oorlog) dan doe je dat “ergens voor”: vrijheid, geloof, idealen…Op het moment dat er geen (direct zichtbare) oorlog meer is, bestaat het gevaar dat je uit het oog verliest waarvoor je het allemaal doet. Kijk maar naar Salomo. Kijk naar ons eigen land waarin de herinnering aan de WO2 en de idealen waarvoor men toen vocht, steeds meer vervaagt…

Ook wij, CCG, lopen het risico dat we vergeten waarom en waarvoor onze voorgangers (de mensen die ons voorgingen) hebben gevochten. Dat is dus een belangrijk aandachtspunt!
De glorie en verheerlijking van God blijven voorop staan, of we nu met een slinger en stenen een reus te lijf gaan, of dat we moeten kiezen welke kadootjes onze vrouwen krijgen (Salomo)
De oorlog is niet voorbij, maar wordt op een andere manier gestreden. Door te blijven pionieren, door nieuw land te blijven ontginnen (bijv. door kerkplanten, opzetten nieuwe bedieningen), door te blijven hervormen, door steeds op nieuw de juiste koers te bepalen en de bestemming voor ogen te houden…

3. Als je een huis bouwt verdwijnt het fundament uit het zicht, maar het blijft belangrijk (gebouwd op het fundament van apostelen en profeten….Jezus Christus zelf als hoeksteen, etc.).
Het huis moet passen bij het fundament.

4. Er is niet alleen verschil is in methode (heimachine, slinger, zwaard), maar ook in accent. In de tweede fase kan de kleur van de dakpannen bijv. een belangrijke rol spelen, terwijl deze vraag in de eerste fase irrelevant is: het gaat er om dat het fundament sterk genoeg is om het huis te kunnen dragen, ongeacht de kleur van de dakpannen. Sterker nog, het maakt in het geheel niet uit hoe het huis er uit komt te zien, zolang het fundament het huis kan dragen! Maar ook hier geldt weer: het fundament kan best een schuur dragen, maar een schuur is geen huis…Wat in de eerste fase details waren en in sommige opzichten zelfs irrelevant is in de tweede fase geen details meer en hartstikke relevant.

5. Bij het leggen van fundamenten gaat het niet om voorkeuren of smaak, maar om fundamentele principes. Die blijven van belang bij het bouwen van het huis.
We willen niet alleen een kwaliteitsfundament, maar ook kwaliteit schilderwerk.
maar in deze fase van het huis bouwen, is meer ruimte voor persoonlijke voorkeur, smaak, stijl, cultuur met een eigen karakter, etc.
Een roze muur kan heel goed kwaliteit schilderwerk zijn, ook als jij het niks vindt…

6. Bij het bouwen van het huis zijn andere en meer verschillende gaven nodig: van metselaars tot binnenhuisarchitect, van tuinman tot stoffeerder.
Vertaald naar de kerk: in deze fase zullen er dus meer en meer verschillende gaven nodig zijn!

7. Van binnen naar buiten…
Voor het fundament is “uitstraling” (naar buiten toe) niet of minder van belang. Het fundament heeft wel degelijk effect op de uitstraling, bijv. een scheefgezakte muur…
David zorgde ervoor dat intern de zaken op orde kwamen, Salomo kreeg de wereld over de vloer…

-=-=-=

In zijn beginjaren heeft Joop ons regelmatig voorgehouden dat de missie van de kerk is om een huis te bouwen…
Onder het motto “beter goed gejat dan slecht bedacht”, leende Joop van onze Here Jezus een aantal kenmerken van dit huis…

…dit huis is niet ons eigen huis, maar het huis van Jezus
…dit huis heeft prioriteit boven alles. Haggai 1: Mijn huis ligt verwoest, terwijl iedereen rent voor zijn eigen huis…
…dit huis is een huis van gebed. Als Jezus de kooplieden uit de tempel jaagt zegt hij: Mijn huis zal een bedehuis heten, maar jullie maken er een rovershol van! (Mat. 21:13) toko’s
…dit huis zal een huis van gebed zijn voor alle volken

…mijn Huis moet vol worden
waarmee moet het Huis gevuld worden? Met mensen!
We hebben vaak het idee dat straks “de hemel” amper aan gevuld zal zijn , de paar mensen die er wonen is een karig clubje uitverkorenen dat het ternauwernood heeft gered.
Jezus is niet de Heer van zure zuinigheid, maar Hijzelf is de volheid van God. (Kolossenzen)
We zijn niet op weg naar een Budget bruiloft, maar de Bruiloft van Het lam dat geslacht is voor de zonden van de wereld!
De Bijbel geeft een heel ander toekomstperspectief, nl. dat van een ontelbare menigte mensen! Alle volken zullen komen om neer te buigen voor Jezus, zegt de Psalm!

-=-=-=

Dit huis moet vol worden…
De realiteit is dat we tot nog toe als kerk, als CCG, voornamelijk gegroeid zijn door zgn. “schapenschuiven” (Eng. church hopping).
Dat is: mensen die van de ene kerkgemeenschap naar een andere kerkgemeenschap gaan.
Individuele kerken lijken dan te groeien, of te krimpen, maar het totale aantal schapen in alle kerkgemeenschappen blijft gelijk.
M.a.w. de kerk is niet of nauwelijks gegroeid doordat er mensen bijgekomen zijn die geen enkele kerkelijke of christelijke achtergrond hebben.

-> Ik wil niemand voor zijn hoofd stoten, er zijn een heleboel goede redenen om van de ene kerk naar een andere te gaan, maar dit is niet dé manier waarop het huis van God vol wordt!

En, uiteindelijk is de enige oorzaak waardoor we wel groeien “natuurlijke groei”, oftewel: we groeien omdat we baby’s maken!
Ik ben er van overtuigd dat Jezus, de Heer van het Huis, heel blij is met al onze baby’s.
Maar ik ben er ook van overtuigd dat dit niet de manier is waarop we onze missie vervullen. Dat zou een heleboel mensen bijvoorbaat ongeschikt maken!

-=-=-=-

3. De Oogst – Een Profetische Courgette
Een aantal weken geleden kreeg ik van David en Mariel een enorme courgette, een profetische courgette zelfs…
Het verhaal was dat zij, samen met hun buren, courgettes verbouwen in een gezamenlijke tuin.
Toen ze op vakantie gingen, hebben ze tegen de buren gezegd dat ze als er courgettes rijp waren om te oogsten, ze dit vooral niet moesten nalaten.
Courgettes, zijn het lekkerst als je ze niet te groot laat worden. Hoe kleiner, hoe lekkerder.
De buren wisten dit niet, en toen familie de Vos terugkwam van vakantie troffen zij een paar enorme courgettes in hun tuin…
Moraal van het verhaal: Je moet de oogst op tijd binnenhalen!

Net zoals een reis verschillende etappes heeft, de bouw van een huis verschillende fases, zo geldt ook voor oogsten dat er verschillende seizoenen zijn.
Er is een seizoen om te zaaien, er is een seizoen om te maaien. Het heeft geen zin om de bietenvrachtwagens in april op pad te sturen, de bietencampagne begint pas in september…

Als je niet inziet dat er verschillende seizoenen zijn in het leven van een kerk, dan loop je het risico om een “1-seizoenen mens” te worden:
Een 1-seizoenen mens is iemand die je vaak hoort zeggen: waarom moeten we het nu opeens anders doen? Vroeger was het veel beter, toen reden er niet zoveel vrachtwagens voorbij”
En als ze er dan aan gewend zijn en vervolgens de “jaren van de bietencampagne” voorbij zijn dan roepen ze: He, waar zijn al die vrachtwagens nu gebleven? Vroeger reden er een heleboel…

En ook hier geldt weer: De zaaier is niet beter dan de maaier. 
1 Kor. 3 Wanneer de een zegt: ‘Ik ben van Joop,’ en een ander: ‘Ik van Emmanuel,’ bent u dan niet als alle andere mensen? [werelds denken!]
5 Wat is Emmanuel eigenlijk? En wat is Joop? Zij zijn niet meer dan dienaren die u tot geloof hebben gebracht, beiden op de wijze die de Heer hun heeft geschonken. 6 Joop heeft geplant, ik heb water gegeven, maar God heeft doen groeien. 7 Het is niet belangrijk wie plant of wie begiet; alleen God is belangrijk, want hij doet groeien. 8 Wie plant en wie begiet hebben hetzelfde doel
Hetzelfde doel: namelijk een grote oogst binnenhalen!

Hoe gaan we die oogst binnenhalen?

1. We bidden vaak voor een oogst, alsof die er nog helemaal niet is…
In Joh. 4:35 Jezus heeft net een hele grote oogst binnengehaald bij de Samaritanen, aartsvijanden van de Joden.
En dan zegt Hij: “Jullie zeggen toch: “Nog vier maanden en dan komt de oogst”? Ik zeg jullie: kijk om je heen, dan zie je dat de velden rijp zijn voor de oogst!”

Open je ogen en zie dat, zolang er meer mensen buiten de kerk zijn dan binnen de kerk, is het huis nog lang niet vol en wacht er een hele grote oogst op ons…

2. De oogst is niet het probleem, te weinig arbeiders zijn het probleem!
In Mattheus 9 zegt Jezus: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de Heer van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’
Niet de oogst, maar “te weinig arbeiders”. Jezus oplossing is simpel: vraag aan de Heer van oogst om arbeiders!
Een simpele vraag, maar ook heel gevaarlijk! Want voor je het weet, stuurt God jou het veld in! Weet wat je bidt!

3. We halen de oogst binnen door het veld in te gaan, niet door aan de zijlijn toe te kijken
Iedere zondagmorgen hebben we voor de dienst gebed in het CCG-café. Uiteraard heel goed, ga daar ook naar toe!
Er zijn wel eens mensen, ik noem geen namen, die bidden: Here God, wilt U de mensen die U nog niet kennen vanochtend naar deze dienst brengen?
Of, nog erger: wilt U de mensen die nog in bed liggen, en twijfelen of ze wel zullen gaan vanochtend, naar deze dienst brengen?

Jezus is zo duidelijk en het is zo simpel! Bid om arbeiders om de oogst binnen te halen. Wat doen die arbeiders? Die gaan naar buiten het veld in!
Ze wachten niet tot de courgettes zichzelf oogsten of op magische wijze van het land wandelen!

Vaak willen we als christenen onze handen schoon houden, rein blijven…
Het veld in betekent: werkkleding aan, mouwen opstropen, zwoegen en zweten, vies worden, moe worden. Onder de mensen!
Jezus was, om het zo te zeggen, altijd midden tussen de oogst te vinden, zo erg dat mensen zeiden: je lijkt zelf wel een courgette!

Vriend van zondaars, dronkaard, zuiplap, veelvraat…allemaal dingen die over Jezus gezegd werden.
Die reputatie had hij niet omdat hij op een veilige afstand bleef, terwijl Hij bad of God “de mensen die Hem nog niet kenden naar de dienst zouden brengen”.
Jezus vrienden waren hoeren, belastinginspecteurs, herrieschoppers…

Jezus redde de wereld niet door zijn handen schoon te handen. Pilatus, die hield zijn handen schoon…
Ook wij halen de oogst niet binnen door onze handen schoon te houden…

4. Veel christenen hebben het over “de juiste balans”…
En dan bedoelen ze: de juiste balans tussen werk, gezin, kerk, familie, vrienden, hobby’s…

Dit zegt Jezus over “de juiste balans”: “wie mij wil volgen, die moet zichzelf verloochenen en zijn kruis op zich nemen.”
“Ja, Dat is flauw van je!” Weet je wel hoeveel moeite ik heb om alles elke keer maar weer klaar te spelen?

Het is niet flauw: de juiste balans gaat over het stellen van de juiste prioriteiten.
In feite zegt Jezus: volg je mij, dan is er maar één prioriteit en dat ben Ik…
En als je al Jezus’ uitspraken rond dit onderwerp leest, dan zul je zien dat Hij nog veel ongenuanceerder is dan je misschien al vermoedde.

Mijn punt is: als we niet ons kruis op ons nemen, kunnen we Jezus niet volgen. Als we Jezus niet volgen, hoe kunnen we dan zijn missie dienen?

Tot slot: Het profetische woord was dat we de oogst op tijd moeten binnenhalen.
Als courgettes te groot worden dan is dat jammer, maar dan kun je er altijd nog soep van maken. Hele lekker soep…

Onthoud goed: Mensen zijn geen courgettes!!!