Vaderdag

 

Vandaag is het vaderdag! De preek gaat over “vaders”.

Waar er vroeger vrij eenduidige ideeën bestonden over de rol van de vader, zijn er tegenwoordige een heleboel verschillende opvattingen over vader-zijn.

Van heel positief (vader is onmisbaar) tot heel negatief (vader is helemaal niet nodig, niet voor de opvoeding, zelfs niet voor de verwekking. OK, alleen voor de bouwstenen). 

 

Gewoon wat interessante dingen die ik tegenkwam (ik ben het per se eens of oneens, ik vond dit gewoon interessant)

De belangrijkste ouder voor een meisje is niet de moeder, maar de vader. 

De vader is belangrijker voor de ontwikkeling van zijn dochter dan voor die van zijn zoon.

Vaders hebben meer invloed op de taalontwikkeling van hun kinderen dan moeders, wat heel intrigerend is.

Nl. vrouwen zijn in de regel vaker thuis met de kinderen en vrouwen praten veel meer dan mannen. 

De wijze les die we hieruit kunnen leren is dat vrouwen teveel praten…

Hoe dan ook, wat me het meest opviel, is de enorme hoeveelheid tegenstrijdigheden die je in zowel de media als wetenschappelijke onderzoeken tegenkomt over dit onderwerp.

Het is wel heel interessant, maar niet heel constructief. 

Als volgelingen van Jezus willen we ons leven bouwen op het fundament van Gods woord, de Bijbel, ook als het gaat over vader-zijn.

Als God degene is die de mens gemaakt heeft, dan heeft Hij ook de papa’s en de mama’s bedacht.

En dan moeten we terug naar de Bron om er achter te komen wat nu “Vader-zijn” inhoudt.


 

1. Vader zijn is allereerst een geestelijke zaak

De belangrijkste Vader in de Bijbel die we kennen is: God de Vader.

Jezus noemt God in de Evangeliën meerdere keren “Mijn Vader”. Bijv. “Mijn Vader en ik zijn een. Ieder die de wil van Mijn Vader in de hemel doet, is mijn broer en zus en moeder.”

Het gebed van Jezus dat hij aan zijn discipelen leert, begint met “Onze Vader”!

Ook in het Oude Testament wordt God aangesproken als “Mijn Vader” en “Onze Vader” (o.a. Psalmen, Jesaja, Jeremia)

 

God openbaart Zichzelf aan ons als “Vader” 

“Vader” is dus niet een menselijke karakterbeschrijving die God van aardse vaders heeft geleend om Zichzelf te beschrijven, zodat wij Hem beter zouden kunnen begrijpen. 

Het is net andersom: aardse vaders krijgen hun naam van God de Vader, die eeuwig vader is! (Ook Jezus wordt in Jesaja 9:6 “Eeuwige Vader” genoemd).

God lijkt niet op ons, wij lijken op Hem! 

 

Conclusie:

Oftewel, “vader zijn” is allereerst een geestelijke zaak en niet een biologische. M.a.w. “vader zijn” is meer dan kinderen verwekken. 

Oftewel:  ook zonder kinderen kun je een vader zijn!

En…willen we meer weten over “vader-zijn”, dan moeten we niet alleen de Bijbel in het algemeen bestuderen, maar God de Vader in het bijzonder.

 


 

2. Het is een voorrecht en verantwoordelijkheid om vader te zijn

In Efeze 3:14-15 schrijft de apostel Paulus: “Om deze reden buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heere Jezus Christus, naar Wie elk geslacht [lett.: vaderschap] in de hemelen en op de aarde genoemd wordt.”

Het woord dat in de Griekse grondtekst gebruikt wordt voor “geslacht” is “patria”, wat letterlijk betekent “vaderschap”, maar ook vertaald kan worden als “familie”.

Dus elk vaderschap (en daarmee ook elke familie) wordt genoemd naar, ontleent zijn naam aan, God de Vader.

Het is overduidelijk dat vaders een groot voorrecht genieten in het dragen van de naam van God.

Zo groot als het voorrecht is om die naam te dragen, zo groot is ook de  verantwoordelijkheid die vaders hebben in het dragen van Gods naam!

Vaders zijn degenen meer dan wie dan ook de naam van God dragen in hun families

En wanneer vaders hun verantwoordelijkheid lichtvaardig dragen of zelfs verwaarlozen, richten ze grote schade aan voor zichzelf en hun gezinnen. 

Maar het ergste is dat ze de glorie van God onteren!

Kijk maar naar Adam, onze eerste vader (Jesaja 43:27)

Toen Adam, in de Bijbel “onze eerste vader” genaamd, in zonde viel, werd hij niet alleen zelf vervloekt, maar “door de overtreding van één mens (Adam) moesten alle mensen sterven” (Rom. 5)

Door toedoen van één vader werd de hele schepping vervloekt. Alle generaties na Adam zouden voortaan lijden door toedoen van één vader! 

Zo groot was de verantwoordelijkheid van deze vader!

Maar het ergste was dat Adam God onteerde door de slang te geloven in plaats van God te gehoorzamen.

– – – – – – – 

Onlangs las ik dat het aantal zedenmisdrijven gepleegd door vrouwen in de afgelopen jaren enorm is gestegen, nl. tot wel 5% van alle zedenmisdrijven.

Dat betekent dat de andere 95% van alle zedenmisdrijven wordt gepleegd door mannen. 

In deze kerk, CCG, vragen we sinds ongeveer een jaar van iedereen die met kinderen werkt om een “Verklaring van goed gedrag”. 

We kunnen niets 100% voorkomen, maar waar we dat wel kunnen, hebben we de plicht om dat te doen!

Sommige mensen vragen zich af of dit echt nodig is, en er zijn zelfs mensen die denken dat “zulke dingen” niet in de kerk gebeuren.

Waarom vertel ik dit? Hierom: als er een zedenmisdrijf plaatsvindt dan kun je er bijna 100% zeker van zijn dat het om een man gaat.

Niet alle mannen zijn vaders, dat weet ik, maar Bijbels gezien dragen alle mannen een grote verantwoordelijkheid als het gaat om het vertegenwoordigen van God in de maatschappij.

De Kerk zou als allereerste, meer nog dan welk ander instituut in onze samenleving ook, moeten opstaan tegen seksueel misbruik.

Niet alleen omdat de Baas van de Kerk, Jezus, zich in niet mis te verstane woorden uitliet over misbruik (iets met een molensteen en een diepe zee), maar omdat de naam van God onteerd wordt!

– – – – – – – 

Dus, vaders, om met de woorden van Jezus te spreken: “Aan wie veel gegeven wordt, wordt ook veel gevraagd”.


3. “De God van onze vaderen” (instructie, opvoeding, familiecultuur, etc.)

Vaders krijgen hun naam van God de Vader, maar andersom laat God de Vader zich ook naar hun vernoemen: God is “de God van onze vaderen”.

Dat spreekt van een relatie tussen God en vaders. 

Jezus zegt: “God is de God van Abraham, Isaak en Jakob (allemaal vaders). Hij is niet een God van de doden, maar van de levenden”. (Mat. 22)

Dat spreekt ook weer van een relatie tussen God en vaders, een levende relatie.

Opmerkelijk is dat de naam “de God van onze vaderen” in de Bijbel bijna altijd gebruikt wordt in tijden van crisis, als mensen er niet meer uitkomen.

Alsof ze elkaar eraan willen herinneren: weet je nog het geloof van die en die …? (Opa, grootvader, vader…)

En, alsof ze tegen God willen zeggen: weet U nog hoe U toen in hun levens ingreep? Grijp zo ook nu in onze levens in!

De rol die vaders vervullen in deze wereld is zo belangrijk dat naar God verwezen wordt als  “de God van onze vaderen” (o.a. Deut. 26:7, 1 Kron. 12:7, Ezra 7, Hand. 3). 

Hoewel moeders en grootmoeders (Sara, Rachel, Lea, Ruth, Rachab, Maria, Loïs) geprezen worden vanwege hun geloof wordt God nooit de God van onze moeders genoemd.

(Naomi komt het dichtst in de buurt als haar schoondochter Ruth zegt: “jouw volk is mijn volk en jouw God is mijn God”.)

Je zou kunnen zeggen dat vaders vertegenwoordigers zijn van hun gezinnen/families: het geloof, de visie, de waarden, cultuur, karakter, etc.etc. alles waar een gezin voor staat en door gekenmerkt wordt.

“Zonder de vader is er geen gezin”. Hij is degene die alle leden samenbindt.

Vaders hebben dus ook de hoofdverantwoordelijkheid om er voor te zorgen dat hun gezinnen God zien als “onze God en de God van onze vaderen”. 

Dit blijkt ook in de Bijbel: vaders zijn primair verantwoordelijk om hun vrouw en kinderen te onderwijzen, instrueren, leiden en voorgaan in de “vreze des Here”. (Bijv. Deut. 6, Spreuken, 1 Kor. 14:34)

Elke vader is dus een leidende oudste voor zijn gezin dat hij samen met zijn vrouw leidt. 

Heb. 12:10 Want zij [onze aardse vaders] hebben ons wel voor een korte tijd naar het hun goeddacht bestraft, maar Hij doet dat tot ons nut, opdat wij deel krijgen aan Zijn heiligheid.

Gods vaderschap is gericht op het eeuwige leven. Zo moet het ook zijn voor ons vaderschap…


4. Psalm 68: God is de Vader van wezen en beschermer van weduwen

In onze westerse wereld is het verlies van een echtgenoot of vader triest genoeg, maar in de Oudheid betekende het dat je niemand had om voor je te zorgen of je te beschermen. 

God neemt dit blijkbaar hoog op: Hij openbaart zichzelf als een vader voor wezen en beschermer van weduwen.

Ik lees wel eens de Opzij en dat is uiterst leerzaam. Ik kan alle mannen aanbevelen om dit te doen.

Ik ben het niet eens met alle oplossingen, maar met veel van de constateringen zeker wel.

En om nog weer op het thema “misbruik” terug te komen: dit is wat in een redactioneel commentaar stond:

“Mannen zijn óf onze beschermers, óf onze belagers. Daartussen zit helaas niets”. 

-> God de Vader beschermt wie geen beschermer heeft, degenen die zwak zijn en niet voor zichzelf kunnen opstaan.  

In Jesaja 56 doet God de belofte aan eunuchs (=mannen die nooit biologisch vader zullen zijn) die Hem volgen: Ik zal hun in Mijn huis (!) en binnen Mijn muren een plaats en een naam geven, beter dan die van zonen en dan die van dochters;een eeuwige naam zal Ik hem geven, een naam die niet uitgewist (lett: afgesneden) zal worden.

En ook aan vreemdelingen (mensen die niet in hun vaderland wonen) doet God de belofte (Jes. 56): hen zal Ik ook brengen naar Mijn heilige berg,

en Ik zal hen verblijden in Mijn huis van gebed.

Hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op Mijn altaar.

Want  Mijn huis zal een huis van gebed genoemd worden voor alle volken.

8 De Heere HEERE, Die de verdrevenen uit Israël bijeenbrengt, spreekt:

Ik zal er tot hem nog meer bijeenbrengen,

naast hen die al tot hem bijeengebracht zijn.

Conclusie: Van het voorbeeld van God leren aardse vaders dat hun vaderschap niet alleen voor de mensen “dichtbij” is (gezin, familie, vrienden), maar dat ze de zegen van het vaderschap moeten uitbreiden en vergroten naar diegenen die geen vader hebben, geen gezin en zonder vaderland zijn! 

Boaz (uit het boek Ruth) is een goed voorbeeld van een “vader”: zonder enige verplichting maakt hij Ruth (vreemdeling, weduwe) deel van de zegeningen die hij ontvangen heeft. 

Door Ruth te trouwen zorgt hij niet alleen voor haar, maar geeft hij ook aan Naomi een erfenis voor haar man en zonen. Boaz “verlost” Ruth, Ruth wordt oma van de Verlosser!

We hebben deze preek eerder als een studie gedaan bij de mannen. De vraag was toen: hoe kan ik in de maatschappij een vader zijn?

Ontferm je en bekommer je over mensen zonder vader of man. Wie zijn dat: wezen, weduwen, vreemdeling…

Praktisch:

  • adopteer een kind? adoptie is heel Bijbels
  • wees aanwezig waar vaderschap afwezig is (uiteraard op een goede, zuivere manier          
  • voor kinderen zonder vaders is het belangrijk om goede vaders aan het werk te zien
  • de weduwen van onze tijd, zou ik willen voorstellen, zijn alleenstaande moeders:           
  • nodig ze uit in je gezin, help ze, etc.
  • Nodig een vreemdeling, een international uit voor de lunch. Bijv. vanmiddag.
  • als je nog op zoek bent naar een vrouw, overweeg om een alleenstaande moeder te trouwen?

5. God de Vader gaf zijn eigen Zoon opdat wij zijn kinderen zouden zijn en Hij Onze Vader! (vaders brengen offers, geven het beste van zichzelf)

Dit vat de preek en de essentie van vader-zijn het best samen.

Laat ook weer zien dat je geen biologische vader hoeft te zijn om “vader” te zijn.

1 Joh. Bedenk toch hoe lief de Vader ons heeft: we worden kinderen van God genoemd en dat zijn we ook!

Gof gaf zijn zoon, zodat wij zijn kinderen konden worden en Hij onze Vader

Het brengen van offers is een kenmerk van vaders.

Genade en ruimhartigheid. Verhaal van verloren zoon en de vader. Vader is een beeld van God.

Geef niet heel veel, maar geef alles.