Vrij!: Ga dan op weg

Arie sluit de prekenserie VRIJ! af met ‘ga dan op weg’. De gebruikte presentatie is hier te bekijken. Evenals een versie die makkelijk te printen is.

 

VRIJ! – Ga op weg…

De Missie van de Verlosser

Inleiding

Twee berichtjes in het (zomer)nieuws

  • Artikeltje Volkskrant over Leger des Heils:
    Schrik ten aanzien van ‘in het sociale gat springen van religieuze instellingen’ bij het terugtrekken van de overheid
  • Artikel Den Haag FM over sportweek AiA en de Havenkerk
    Momenteel een discussie n.a.v. een sportweek in de Schilderswijk in Den Haag: Mag je evangeliseren tijdens vakantie activiteiten voor de buurt?

Vandaag de afsluiting van de serie VRIJ!

De grote lijn was Gods verlossing voor deze wereld aan de hand van de bevrijding van het volk Israël uit Egypte. Israël als voorbeeld voor de wereld, en als beeld voor verlossing door Jezus Christus.

 

Een korte terugblik:

  • Gods verhaal gaat over God
  • Gods verhaal geeft antwoord op onze levensvragen

 

Mens-zijn betekent dat:

  • we geschapen zijn.
  • we altijd voor het “aangezicht van God wandelen”.
  • we beelddragers zijn van God
  • we “aanbidden”
  • we verlangen naar vrede-shalom

 

Vervolgens zagen we hoe het volk Israël lijdt – de oorzaak wordt niet genoemd: Lijden is een feit. In de loop van de weken is besproken:

 

  • Als je lijdt is God nabij
  • Verlossing
  • van afgoden
  • gebondenheid
  • zonden
  • Leven na de Verlossing
  • Klagen
  • Vrijwillige slavernij
  • God is en blijft trouw
  • ‘Ik ben hier’: God is ons Beloofde land

Paulus schrijft in Romeinen 5:1

Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus.

 

Heb je weleens nagedacht waarvan je gered bent als gelooft in het reddingswerk van Jezus Christus? Als je werkelijk vrij bent door dit verlossingswerk?

R.C.Sproul:

Het kruis redt ons van het oordeel van de rechtvaardige rechter – God redt ons van God.

 

Tussensdoortje

Vloeken als GVD zijn realistische uitspraken die je werkelijk niet zou willen doen. Een dergelijke vloek doet de rechtvaardigheid van God recht maar ontkent zijn genade. “God redt mij …” is een betere uitroep.

 

God als ons beloofde land

God als het doel waar het om draait. Gods eer Zijn Naam, Zijn bekendheid onder de mensen. De preek van Daniël vorige week was daarin helder. Niet God als ‘middel’ maar als doel – als het beloofde land.

Tegen de farao zegt God:

Exodus 9:16

16  Maar ik heb u alleen in leven gelaten om u mijn macht te tonen en om iedereen op aarde te laten weten wie ik ben.

 

Israël, en in dat kader de farao, als middel om Gods naam bekend te maken.

 (Paulus herhaalt dit overigens in zijn brief aan de Romeinen, 9:7)

Exodus 19:4-6

4  “Jullie hebben gezien hoe ik ben opgetreden tegen Egypte, en hoe ik je op adelaarsvleugels gedragen heb en je hier bij mij heb gebracht.

5  Als je mijn woorden ter harte neemt en je aan het verbond met mij houdt, zul je een kostbaar bezit voor mij zijn, kostbaarder dan alle andere volken-want de hele aarde behoort mij toe.

6  Een koninkrijk van priesters zul je zijn, een heilig volk.” Breng deze woorden aan de Israëlieten  over.’

 

Alles van Israëls leven zou een weerspiegeling moeten zijn van God:

De houding van het volk, hun acties, hun omgaan met elkaar, hun handel, bezittingen, seksualiteit – alles. De Tien geboden, de overige wetten, zijn uitdrukkingen van Gods goedheid, van Zijn karakter en wijsheid. Door zich daar aan te houden proclameerde het volk Gods Naam en lieten ze Gods grootheid zien aan de volken, de wereld om hen heen.

Deuteronomium 4:6-8

6  Leef ze strikt na, dan toont u wijsheid en inzicht. Alle volken die dat zien en van deze wetten horen, zullen zeggen: ‘Wat is dat grote volk wijs en verstandig!’

7  Want welk volk, hoe groot ook, heeft goden zo dichtbij als wij de HEER, onze God, telkens als wij hem om hulp roepen?

8  En welk volk, hoe groot ook, heeft wetten en regels zo rechtvaardig als het onderricht dat ik u nu geef?

 

De afgelopen weken hebben we aan de hand van de geschiedenis van het volk Israël gezien hoe het Gods plan was niet alleen Israël te bevrijden maar de gehele mensheid die in zonde gevallen is. God verzamelt zich een volk, Hij bevrijdt het, is nabij, zelfs op onze slechtste moment geeft Hij Zijn beste, Zijn Zoon.

We hebben gezien dat zelfs wanneer we ongehoorzaam zijn en ons willen afkeren van Hem Hij niet loslaat. Hij is het die onze zonden draagt – ons redt van het oordeel – ons geneest – ons bevrijd van afgoden. Hij is degene die ons werkelijk verandert.

 

En we zien dat het daar niet bij blijft.

God gaat verder, hij blijft niet staan bij jou en bij mij. Zijn perspectief, Zijn doel is de gehele wereld. Hij wil niet alleen iets ín jou, maar ook dóór jou. Hij wil jou en mij, net als het volk Israël gebruiken om Zijn naam bekend te maken, om zijn glorie en eer zichtbaar te maken in deze wereld.

Dat is niet veranderd. Gods volk verkondigt Gods daden – in woord en daad

Psalm 107

1  ‘Loof de HEER, want hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw.’

2  Zo spreken zij die door de HEER zijn verlost, die hij verloste uit de greep van de angst,

 

Op welke manier verkondigen zij dat dan?

  1. Door een heilig leven te leiden dat Zijn genade weerspiegelt
  2. Door degenen die tegen hen zondigen te vergeven
    (en in het bijzonder in het lichaam van Christus – de broeders en zusters)
  3. Door degenen tegen wie zij gezondigd hebben nederig berouwvol te benaderen
  4. Door de liefde van Christus werkelijk te belichamen voor de ander

1. Door een heilig leven te leiden dat Gods genade weerspiegelt

Het Nieuwe Testament pakt de draad op dat Gods volk een priesterschap is dat Gods naam bekend maakt in de wereld.

1 Petrus2: 9, 12

9  Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninkrijk van priesters, een heilige natie, een volk dat God zich verworven heeft om de grote daden te verkondigen van hem die u uit de duisternis heeft geroepen naar zijn wonderbaarlijke licht.

….

12  Leid te midden van de ongelovigen een goed leven, opdat zij die u nu voor misdadigers uitmaken, door uw goede daden tot inzicht komen en God eer bewijzen op de dag waarop hij komt rechtspreken.

 

Wat leer je uit dit eerste vers over jezelf? En wat uit het tweede vers?

Gods genade die ons maakt wat we nu zijn: verlosten – uit de duisternis naar het licht gebracht…

Zijn genade – geen eigen verdienste…

Hoe kunnen we dan niet de genade uitleven en Zijn naam bekend maken door goed te leven, goede daden te doen…

Door in het dagelijkse leven zo te leven dat men God de eer gaat geven…

2. Door degenen die tegen ons zondigen te vergeven

(en in het bijzonder in het lichaam van Christus – de broeders en zusters)

Johannes 13:34-35

34  Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief. Zoals ik jullie heb liefgehad, zo moeten jullie elkaar liefhebben.

35  Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn.’

 

Tijdens het laatste avondmaal lijkt het of Jezus nog een maal zijn opdracht, de opdracht waarmee Hij op aarde kwam, samenvat en deze doorgeeft aan zijn leerlingen door hen een ‘nieuw gebod’ te geven.

Al eerder hebben we gezien dat Jezus Zijn leven geeft voor ons toen we nog zondaren waren – zoveel hield hij van ons toen we zelfs nog zijn vijanden waren (Romeinen 5:8)

Dit betekent dat ook wij anderen moeten liefhebben zoals Hij ons heeft lief gehad, zelfs als ze nog zondaars zijn… – en dat we vergeven die tegen ons zondigen, en zelfs bereid zijn voor hen te sterven…

De uitwerking hiervan zal zijn dat openlijk zichtbaar wordt dat we bij Hem horen. Door liefde en vergeving maken we Zijn naam bekend in deze wereld, in de eerste plaats zal dat onder ons, onderling zichtbaar zijn, én het zal zijn uitwerking naar ‘buiten’ toe niet missen.

3. Door degenen tegen wie wij gezondigd hebben nederig berouwvol te benaderen

Op de een of andere manier weigert alles in ons (ons vlees zou je kunnen zeggen) om onze fouten toe te geven, zelfs als we het echt verkeerd gedaan hebben, en we weten dat we Gods vergeving en de vergeving van anderen nodig hebben.

Vaak is het trots, of schaamte die ons er van weerhoudt te erkennen waar de Heilige Geest ons van overtuigd (zonde), en wat onze kennis van God ons al duidelijk maakt (zonde).

Psalm 103:6

6  De HEER doet wat rechtvaardig is,

hij verschaft recht aan de verdrukten.

 

Wanneer we echter naar de ander toegaan, met werkelijk berouw – en om goddelijke redenen, en geen egoïstische motieven- zetten we feitelijk een stap opzij en laten we God zien als rechtvaardige die niets liever wil dan dat er recht geschied.

Dit doen, ook als ons dat wat kost, laat de grootheid van God zien.

God houdt zoveel van degene tegen wie wij gezondigd hebben dat Hij ons hart wil veranderen zodat we bereid zijn berouw te betonen. Ook dit zal Zijn rechtvaardigheid, goedheid en liefde zichtbaar maken aan anderen.

4. Door de liefde van Christus werkelijk te belichamen voor de ander

Om ons te genezen daalde Jezus diep in onze, in jouw, duisternis met Zijn licht. Hij was bereid zijn comfort, Zijn heerlijkheid, achter zich te laten om ons, om jou, te bereiken.

Hoe ver buiten onze comfortzone zijn wij bereid te stappen om uit te reiken naar mensen die Hem nog niet kennen? Wat hebben wij ‘daar voor over’?

Iedereen om ons heen is geraakt door het kwaad, is gebonden lijdt pijn. En wij, verlosten, dragen in ons een boodschap van hoop die vele malen krachtiger is dan welke andere boodschap van therapie, medische wijsheid of lotgenotengroep dan ook maar te bieden heeft.

De vraag is echter: Hoe spreken wij – verlosten van de Heer- tot onze omgeving?  Hoe incarneren wij, belichamen wij daadwerkelijk Jezus in ons handelen…?

Psalm 107

1  ‘Loof de HEER, want hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw.’

2  Zo spreken zij die door de HEER zijn verlost, die hij verloste uit de greep van de angst,

 

De dagelijkse praktijk

De kunst is om in elke preek iets aan te reiken waarmee je werkelijk iets kunt zonder in activisme te vervallen. De kunst is ook om als luisteraar na de (ik hoop wijze) lessen van de afgelopen weken, na het bestuderen van Gods Woord, iets mee naar huis te nemen dat je leven verandert, zodat je werkelijk God door jou heen laat werken: Een werkelijke verandering van hart.

En dat wel zo dat het een effect heeft dat Gods Naam bekend wordt in de wereld, in jouw omgeving, zonder dat je activistisch wordt of wettisch, of zo dat je vervalt, blijft hangen, in een ‘religieuze stand’.

 

David Powlison schrijft dat religie en verslaving verbazend veel overeenkomsten hebben. Zijn definitie van verslaving is:

Verslaafd zijn is je binden, toewijden, overgeven als een dienstknecht, discipel of aanhanger aan iets.

Het is iets waar je hele leven om draait. In de goede zin van het woord kan het betekenen dat je je geheel toewijdt aan God. Powlison beschrijft echter dat er een gevaar is, en hij noemt dat religiositeit waarbij het gaat om “impression management”. Een valkuil van religie waarbij het niet gaat om geloof/vertrouwen en zeker niet om God, maar, zoals in zo veel verslavingen om het ontsnappen aan de realiteit, de dagelijkse werkelijkheid.

 

Voorbeeld:

Is je partner je ontvallen…
de religieus verslaafde zal als in een reflex een vrome tekst roepen “God is Soeverein” waarmee hij zegt: Voel het maar niet, denk er maar niet al te veel over na; neem er afstand van. God doet wat Hij wil dus hoe zou je daar verder iets mee kunnen?”

 

In hoeverre vervallen wij in een dergelijke ‘stand’? Dat we een leefstijl ontwikkelen, taalgebruik hebben die een gewoonte worden zonder dat ons hart er bij betrokken is omdat God dat daadwerkelijk veranderd heeft. Uiterlijk gedrag en taalgebruik.

Daarmee bedoel ik bijvoorbeeld de stand van:

  • Mijn buren bereiken…? – de Heer moet het doen
  • religieus taalgebruik onderling als – Fijn broeder
  • het beschrijven van goede geestelijke ervaringen
  • het altijd blij zijn (in de Heer)
  • goede Bijbelteksten weten te noemen

 

Jonathan Edwards (een prediker, theoloog en ook zendeling onder indianen) beschrijft dit risico in zijn boek Religious Affections (Religieuze Gevoelens, 2013, Om Sions wil).

Het risico dat we elkaar en onszelf misleiden door taalgebruik en leefstijl zonder dat de diepte van ons hart werkelijk veranderd is door God.

En dat geldt tevens voor wat we doen. Onze betrokkenheid bij deze wereld. Zowel dichtbij als veraf. Een werkelijke verandering van hart  heeft een verandering van kijk op ons leven en onze omgeving dichtbij en veraf.

 

Laten we goed doen aan allen, in het bijzonder aan onze geloofsgenoten zegt Paulus. – Laten we goed doen…

Wat zijn tekenen van echt leven, Gods leven in ons en bewogenheid met de wereld?

Dat kan op zoveel verschillende manieren zonder dat wij erop uit zijn ‘zieltjes te winnen’.

 

Om even terug te komen op de twee nieuwsberichten van afgelopen week…

De angst van sommigen is onze motivatie – Margot Trappenburg – terugtrekkende overheid, Partij van de eenheid in Den Haag – sportactiviteiten van AiA.

Beiden zijn duidelijk in wat ze doen, niks geen geheimzinnigheid maar duidelijk open en ook afgebakend binnen de mogelijkheden van de verschillende settings. Met een duidelijke motivatie: goed doen voor de samenleving.

 

Onze betrokkenheid bij onze eigen omgeving als Missional Communities, als kerk hier in de wijk zijn belangrijk. Dat zijn de gewone contacten met de buurt, het inzetten voor de noden die er zijn (en dat zijn heus niet altijd grote acties). Het is vooral ook het zien van de mensen.

De liefde van Christus belichamen

Bij het begin van mijn betrokkenheid hier in de wijk heb ik regelmatig, naar aanleiding van vragen, moeten uitleggen dat ik het liefst zou willen dat iedereen God zou leren kennen zoals Hij is. Maar ook dat ik daar niet over ga en dat ik, dat wij als kerkons willen inzetten voor de wijk omdat we geloven dat dat goed is voor de wijk, we kunnen iets betekenen. (Sommige mensen zijn en blijven wat wantrouwend, misschien met reden om ervaringen uit het verleden…?) Spreek ik daarom voortdurend over God – nee…, … en ja.

Ik leef God – zelfs in mijn twijfels en onzekerheden. Ik heb niet zo’n groot vertrouwen in mijzelf maar wel in God. “Het mag mij alles kosten”– is een vrome zin, maar het zou iets moeten zijn waarmee we daadwerkelijk worstelen in ons dagelijkse leven.

Het leven als verlosten. Ook in de wijk, de omgeving waar we leven.

 

Ga dus op weg: De Missie van de Verlosser

De Missie van Jezus, die Hij doorgeeft aan ons, stopt niet bij onze vrijheid en genezing, De Missie van de Verlosser gaat verder…

iedere dag…

in jouw omgeving…

Mattheus 28:19

Ga dus op weg….

 

Amen